Bajka o Literkowym Lesie

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, w pokoju Zosi, na półce stała gruba, czerwona książka. Ale od dawna nikt jej nie otwierał. W środku mieszkały literki – małe, kolorowe stworki, które bardzo się nudziły.

Pewnego wieczoru Zosia usłyszała cichutkie westchnienia. Zajrzała do książki i zobaczyła, że literki płaczą. „Dlaczego jesteście smutne?” – zapytała. „Bo nikt nas nie czyta” – odpowiedziała literka A. „Bez ciebie i innych literek nie ma zdań, nie ma bajek” – dodała literka B. Zosia poczuła się winna i postanowiła pomóc.

Literka A zaprowadziła ją do Literkowego Lasu, gdzie każde drzewo było z liter. „Spójrz, to literka C – dziś jest smutna, bo zawsze stoi na końcu wyrazów” – powiedziała A. Zosia pogłaskała C i szepnęła: „Jesteś ważna, bez ciebie nie byłoby słowa 'razem'”. Literka C uśmiechnęła się i rozbłysła.

Potem spotkały literkę D, która lubiła tańczyć, ale nikt nie chciał z nią tańczyć. Zosia wzięła ją za rękę i zatańczyły walca. Wtedy wszystkie literki zaczęły wirować. Nawet literka K, która była bardzo nieśmiała, przyłączyła się do zabawy.

Nagle z chmur spadł deszcz – zamiast kropli spadały przecinki i kropki. Literki schowały się pod swoimi listkami. Zosia krzyknęła: „Bez kropek i przecinków nie ma zdań!”. Wtedy deszcz zmienił się w złoty pył, a literki zaczęły tworzyć pierwsze słowo: „MAMA”. To było magiczne!

Zosia pomyślała o wszystkich literkach, które poznała. Zrozumiała, że każda jest inna – małe i duże, ciche i głośne – ale wszystkie są potrzebne. Wzięła książkę na kolana i zaczęła czytać na głos. Literki tańczyły ze szczęścia, a pokój wypełnił się ciepłym blaskiem.

Nadszedł wieczór. Zosia położyła książkę na poduszce i szepnęła: „Dziękuję, literki”. Każda literka ułożyła się do snu na swoich stronach. Na niebie za oknem pojawiły się gwiazdy – migotały jak małe literki. Zosia zasnęła, a we śnie widziała, jak z gwiazd układają się litery: D-O-B-R-A-N-O-C.

I tak każdej nocy literki czekają, aż dzieci otworzą książkę. Bo wiedzą, że w każdym słowie jest magia, która czeka, by ją odkryć. Dobranoc, mały odkrywco. Niech twoje sny będą pełne liter i przygód.