Bajka o literkach, które zgubiły drogę

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym pokoju Zosi na półce stała gruba książka z bajkami. W środku mieszkały literki – wesołe A, okrągłe O, proste L i wiele innych. Co wieczór, gdy Zosia zasypiała, literki szeptały sobie do ucha i planowały nowe przygody.

Pewnej nocy, gdy księżyc świecił srebrzyście, literki postanowiły wyjść z książki. Najpierw wyskoczyło A, potem O, a za nimi L, M i T. – Chodźmy zobaczyć, co jest na biurku! – zawołało B. I tak wszystkie literki powędrowały przez poduszkę, aż trafiły na drewniany blat.

Na biurku stały kredki, kubek z wodą i małe lusterko. Literki bawiły się w chowanego między flamastrami. Ale gdy zaszło słońce, a w pokoju zrobiło się ciemno, literki zorientowały się, że nie wiedzą, jak wrócić do książki. – Gdzie jest nasze miejsce? – zapytało z niepokojem C. – Zapomniałyśmy drogi – odpowiedziało cichutko S.

Wtedy z kieszeni fartuszka Zosi, która spała w łóżeczku, wypadła mała latareczka. Światełko rozjaśniło ciemności i literki zobaczyły ślad z drobnych literek prowadzący do książki. – To ścieżka, którą zostawiłyśmy rano! – ucieszyło się E. Literki chwyciły się za rączki i ruszyły w drogę.

Po drodze musiały przejść przez górę z klocków i mostek z linijki. Każda literka pomagała innej – O toczyło się jak piłka, a L wyciągało długą nogę, by podać rękę T. – Razem damy radę – powtarzały cichutko. I rzeczywiście, po chwili wszystkie stanęły przed grzbietem książki.

Otworzyły okładkę i wskoczyły na swoje miejsca. A usiadło na początku, O w środku, a L na końcu. – Wróciłyśmy! – szepnęły chórem. Wtedy Zosia przewróciła się na drugi bok i uśmiechnęła przez sen. Może śniło jej się, jak literki wracają do domu.

Od tej pory literki już nigdy nie uciekały z książki bez mapy. Wiedziały, że przygody są fajne, ale najważniejsze jest, by wiedzieć, dokąd się wraca. A Zosia każdego ranka czytała swoją ulubioną bajkę i wszystkie literki grzecznie czekały na swoją kolej.

Kiedy Zosia zasypia, literki układają się do snu. A toczy się spokojnie w swoją okrągłość, L prostuje się jak struna, a wszyscy razem śpiewają cichą kołysankę. Księżyc zagląda przez okno, a na niebie migoczą gwiazdy. Dobranoc, mała Zosiu, dobranoc, literki. Śpijcie spokojnie.