Lalka z łatką

— Bajka do czytania —

W małym sklepie z zabawkami na końcu ulicy mieszkało wiele lalek. Były tam lalki w koronkowych sukienkach, lalki w błyszczących bucikach i lalki z długimi, jedwabistymi włosami. Ale wśród nich była jedna wyjątkowa lalka – Lalka z łatką. Miała na sobie sukienkę w kratkę, a na niej małą łatkę w kształcie serduszka. Brakowało jej jednego guzika, ale uśmiech miała najpiękniejszy ze wszystkich.

Każdego ranka, gdy sklep otwierał swoje drzwi, lalki ustawiały się na półkach i rozmawiały o nowym dniu. Jednak kiedy Lalka z łatką próbowała dołączyć do zabawy, inne laleczki odwracały się na bok. „Nie chcemy się bawić z kimś, kto ma łatkę!” – szeptały. Lalka z łatką robiła się smutna, ale nie przestawała się uśmiechać.

Pewnego dnia, podczas hucznej zabawy, najpiękniejsza lalka w koronkowej sukience nagle potknęła się i podarła swoją sukienkę na kawałki. Rozpłakała się głośno. „Moja sukienka! Co ja teraz zrobię? Nikt mnie nie będzie chciał!” – wołała. Inne lalki stały bezradnie, nie wiedząc, jak pomóc.

Wtedy Lalka z łatką podeszła cicho. „Nie płacz” – powiedziała. „Mam ze sobą igłę i nitkę. Mogę ci pomóc. Może nie wyglądam jak ty, ale potrafię szyć szybciej niż ktokolwiek.” Zaczęła starannie cerować rozdarcie, a na dodatek doszyła mały, błyszczący cekin, który wyglądał jak gwiazdka.

Kiedy skończyła, lalka w koronce spojrzała w lustro. „Jest jeszcze piękniejsza niż wcześniej! Dziękuję!” Przytuliła Lalkę z łatką. Od tej chwili wszystkie lalki zrozumiały, że to, co inne, może okazać się wielkim darem. Zaczęły się bawić razem, śpiewać i tańczyć, a Lalka z łatką naprawiała wszystkie małe uszkodzenia – urwane guziki, podarte falbanki.

Wieczorem, gdy sklep zamykano i zapadał zmrok, lalki ułożyły się na półkach. „Jesteś naszą bohaterką” – szepnęła lalka z koronką. Lalka z łatką uśmiechnęła się ciepło. „Każdy z nas ma coś wyjątkowego. Wystarczy tylko dać szansę.”

A gdy pierwsze gwiazdy rozbłysły na niebie, wszystkie laleczki zamknęły oczy. Lalka z łatką spała spokojnie, a na jej sukience łatka w kształcie serduszka delikatnie błyszczała w świetle księżyca. „Dobranoc, przyjaciółki” – szepnęła. „Dobranoc, gwiazdy.”

I tak każdej nocy, gdy gwiazdy migotały nad sklepem z zabawkami, lalki spały cichutko, wiedząc, że najważniejsze jest to, co w sercu. A sen był łagodny i spokojny, bo każda lalka czuła się kochana.