Bajka o kurkach, które nauczyły się dzielić
Mała Zosia uczy się od kur, że dzielenie się i współpraca przynoszą więcej radości niż samotne zabawy.
Bajka o kurkach, które nauczyły się dzielić
Bajka do czytania
Ustawienia czytania
— Bajka do czytania —
W małym gospodarstwie, na skraju słonecznej łąki, mieszkały trzy kury: Biała, Rudzia i Czubatka. Każda z nich była inna, ale wszystkie uwielbiały grzebać w ziemi i szukać smacznych ziarenek.
Pewnego dnia, Biała znalazła ogromne, złote ziarno słonecznika, które leżało tuż przy płocie. Była taka szczęśliwa, że aż zapiała głośno: „Ko-ko-ko! Mam największe!”. Rudzia i Czubatka przybiegły, aby zobaczyć, co się stało. „Czy możesz się nim podzielić?” – spytały chórem. Ale Biała potrząsnęła głową. „To moje! Same szukajcie” – powiedziała i schowała ziarno pod skrzydłem.
Rudzia i Czubatka poszły grzebać dalej, ale nic nie znalazły. Biała zaś próbowała wydziobać ziarno, ale było tak twarde, że nie mogła go rozłupać. Siedziała więc smutna, a jej skrzydła opadły. „Może jednak powinnam się podzielić?” – pomyślała.
Wtedy do kurnika wbiegła mała Zosia, córka gospodarza. Zobaczyła smutne kury i zapytała: „Dlaczego nie grzebiecie razem?”. Biała opowiedziała o ziarnie. Zosia uśmiechnęła się i powiedziała: „Widzicie, gdybyście położyły ziarno na ziemi i każda dziobnęła po kawałku, wszystkie byście jadły”.
Kury spojrzały na siebie. Rudzia pierwsza podeszła do Białej. „Mogę pomóc” – zagdakała cicho. Czubatka też kiwnęła grzebieniem. Biała wyjęła ziarno, a one położyły je na kamieniu. Razem – dziobek za dziobkiem – rozłupały je na trzy równe części.
Każda dostała po kawałku i wszystkie były syte. Biała poczuła, że jej serduszko jest ciepłe i lekkie. „Dzielenie się jest fajne” – zapiała wesoło. Kury przytuliły się do siebie piórkami, a Zosia pogłaskała je po główkach.
Od tego dnia w kurniku zawsze panowała zgoda. Gdy jedna znajdowała coś smacznego, wołała pozostałe. A wieczorami siadały obok siebie na grzędzie i patrzyły, jak słońce chowa się za las.
Gdy zapadł zmrok, kury zamknęły oczy, a Zosia szepnęła: „Dobranoc, kurki”. Na niebie zaświeciła pierwsza gwiazdka, a w kurniku zapanowała cisza i spokój. Biała, Rudzia i Czubatka spały już słodko, marząc o kolejnym dniu pełnym wspólnych przygód.
Morał i rozmowa po bajce
Morał bajki
Dzielenie się z innymi sprawia, że nawet najmniejsza rzecz staje się wielką radością.
Pytania do rozmowy z dzieckiem
Po przeczytaniu bajki możesz zadać dziecku kilka prostych pytań. Nie chodzi o jedną poprawną odpowiedź, tylko o spokojną rozmowę o bohaterach, emocjach i tym, co dziecko zapamiętało.
- 1O czym była bajka o kurkach dla 6-latka?
- 2Co zrobiła Biała, gdy znalazła złote ziarno?
- 3Czego nauczyły się kury od Zosi?
O bajce „Bajka o kurkach, które nauczyły się dzielić"
Bajka o kurkach dla 6-latka to krótka opowieść (ok. 5 minut) o przyjaźni i dzieleniu. Idealna na dobranoc, uczy współpracy bez moralizowania, rozwija empatię i umiejętność słuchania.
Informacje o bajce
- Autor:
- Redakcja Bajki za darmo
- Data publikacji:
- Kategoria:
- Wartości
- Wiek dziecka:
- 4–7 lat
- Czas czytania:
- 5 min
- Morał:
- Dzielenie się z innymi sprawia, że nawet najmniejsza rzecz staje się wielką radością.