Kurka Kasia i trzy ziarenka

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na małym podwórku, mieszkała kurka o imieniu Kasia. Kasia miała złote piórka i bardzo lubiła szukać smakołyków. Pewnego dnia znalazła aż trzy ziarenka słonecznika – takie duże i pyszne, że aż jej się ślinka kręciła.

Kasia pomyślała: „Hm, trzy ziarenka to całkiem sporo. Mógłbym zjeść je wszystkie sama, ale… może ktoś inny też by chciał spróbować?”. Rozejrzała się po podwórku. Obok stała jej przyjaciółka, kaczka Dusia, a za płotem widać było małego wróbelka Ćwirka.

„Dzień dobry, Kasiu! Co tam masz?” – zapytała Dusia, kręcąc ogonkiem. „Znalazłam ziarenka słonecznika. Są trzy – jedno dla mnie, jedno dla ciebie, a jedno dla Ćwirka” – odpowiedziała Kasia z uśmiechem.

Dusia zatrzepotała skrzydłami z radości. Ćwirek zaćwierkał głośno: „Czy to na prawdę dla mnie? Dziękuję!”. Kurka Kasia poczuła, że serduszko jej rośnie – tak miło było widzieć, jak przyjaciele cieszą się z jej prezentu.

Usiedli razem na ławeczce pod starym dębem. Każdy dostał jedno ziarenko. Dusia dziobała powoli, Ćwirek dziobał szybciutko, a Kasia chrupała swoje ziarenko z uśmiechem. „Smakuje jeszcze lepiej, gdy jemy razem” – powiedziała Kasia.

Po chwili Ćwirek zaproponował: „A może pobawimy się w chowanego?”. Kasia i Dusia zgodziły się z ochotą. Bawili się tak długo, aż słońce zaczęło chować się za chmurkami. Kurka Kasia zrozumiała, że dzielenie się sprawiło, że ten dzień był wyjątkowy.

Wieczorem Kasia usiadła w swoim gniazdku z sianka. Przymknęła oczy i pomyślała o tym, jak fajnie jest mieć przyjaciół. „Jutro też się podzielę” – szepnęła do siebie. Wokół zrobiło się cicho, a na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy.

Kasia wtuliła dziobek w piórka i zamknęła oczy. Księżyc świecił nad podwórkiem, a wszystkie kurki już spały. Dobranoc, Kasiu. Dobranoc, maleńki.