Bajka o kucykach Pony i zaczarowanym drzewie

— Bajka do czytania —

W krainie Tęczowej Łąki mieszkały trzy małe kucyki Pony: Różyczka o różowej grzywie, Iskierka ze złotymi kopytkami i Chmurka, która miała srebrne skrzydła. Ich ulubionym miejscem było stare, zaczarowane drzewo na środku łąki, które co wieczór wypuszczało migoczące, kolorowe listki.

Pewnego dnia Różyczka powiedziała: „Chmurko, Iskierko, zobaczcie! Drzewo wypuściło dziś najpiękniejszy, złoty listek. Chciałabym go zerwać i mieć tylko dla siebie!”. Iskierka zachwyciła się: „Jest cudowny, ale ja też chciałabym go mieć. Może jutro zerwiemy go razem?”.

Chmurka jednak zaprotestowała: „A może zamiast zrywać, zaprosimy wszystkie kucyki z łąki, by podziwiały jego blask? Wtedy każdy będzie mógł się nim cieszyć”. Różyczka zmarszczyła nosek: „Ale wtedy nie będzie mój…”. Iskierka dodała: „Ani mój…”. Zasmucone odeszły do domów.

Wieczorem, gdy księżyc świecił nad łąką, drzewo zaczęło szeleścić tajemniczo. Jego gałęzie pochyliły się ku kucykom, a złoty listek sam odpadł i opadł prosto przed Różyczkę. „Ojej, chyba chcesz, żebym go wzięła?” – szepnęła zdziwiona.

Wtedy drzewo odpowiedziało cichym, ciepłym głosem: „Drogie kucyki, ten listek to wasza przyjaźń. Jeśli podzielicie się nim, rozświetli całą łąkę. Jeśli zatrzymacie go dla siebie, zgaśnie”. Różyczka spojrzała na przyjaciółki: „To znaczy, że możemy go położyć na środku łąki, by wszyscy go widzieli?”.

Iskierka i Chmurka uśmiechnęły się. Razem wzięły listek i położyły go pod drzewem. Nagle listek rozbłysnął tysiącem barw, a z drzewa posypały się inne, kolorowe listki – dla każdego kucyka na łące. Wszystkie pony zatańczyły w świetle magii.

Różyczka przytuliła przyjaciółki: „Dziękuję, że nauczyłyście mnie, że dzielenie się jest lepsze niż posiadanie czegoś tylko dla siebie”. Iskierka dodała: „A przyjaźń to największa magia”. Chmurka westchnęła: „I tak jak te listki, rośnie, gdy ją dajemy innym”.

Gdy gwiazdy rozświetliły niebo, kucyki ułożyły się wygodnie w miękkiej trawie. Złoty listek nadal lśnił nad nimi jak mały, ciepły księżyc. Różyczka zamknęła oczy i szepnęła: „Dobranoc, przyjaciółki. Śpijcie słodko”. I cała łąka zapadła w cichy, spokojny sen.