Tęczowe kucyki i zagubiona gwiazdka

— Bajka do czytania —

Na kolorowej łące za siedmioma wzgórzami mieszkały trzy małe kucyki: Różyczka o różowej grzywie, Błyskotka ze srebrnymi kopytkami i Słoneczko ze złotą sierścią. Każdego dnia bawiły się razem, skakały przez stokrotki i piły rosę z listków mięty.

Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za horyzontem, kucyki zobaczyły coś lśniącego w trawie. Podbiegły zaciekawione – to była maleńka gwiazdka, która spadła z nieba i płakała cichutko: – Chcę wrócić do domu, do moich sióstr na niebie!

Różyczka pogłaskała ją grzywą i powiedziała: – Nie martw się, pomożemy ci. Błyskotka zastanowiła się chwilę i zaproponowała: – Może wskoczymy na najwyższe drzewo? Stamtąd będzie bliżej do nieba. Słoneczko od razu pobiegło pokazać drogę.

Kucyki ustawiły się jeden na drugim – najpierw Słoneczko, potem Błyskotka, a na końcu Różyczka z gwiazdką na grzbiecie. Gwiazdka świeciła coraz jaśniej, ale wciąż była za nisko. – Potrzebujemy więcej wysokości – westchnęła Błyskotka.

Wtedy z krzaków wyskoczył zajączek Kiciek. – Widziałem waszą przygodę! – zawołał. – Mam pomysł: ustawmy się wszyscy w piramidkę! Kucyki zgodziły się z radością. Kiciek wskoczył na grzbiet Różyczki, a gwiazdka – hop! – usadowiła się na jego uszach.

Teraz gwiazdka była już prawie na wysokości chmur. Zebrała wszystkie siły i zaświeciła najjaśniej jak umiała. Nagle z nieba zszedł srebrny promień i delikatnie podniósł ją do góry. – Dziękuję, przyjaciele! – szepnęła gwiazdka, błyszcząc w ciemności.

Kucyki i zajączek patrzyli, jak gwiazdka znika wśród innych gwiazd, a na niebie pojawił się uśmiech księżyca. – Pomaganie innym sprawia, że nasze serca stają się lekkie jak piórko – powiedziała Różyczka, a Błyskotka i Słoneczko przytaknęły.

Zmęczone, ale szczęśliwe zwierzątka wróciły na swoją łąkę. Noc była cicha i spokojna, a na niebie świeciła nowa, mała gwiazdka, która mrugała do nich przyjaźnie. Kucyki ułożyły się na miękkiej trawie, otulone ciepłym wiatrem i zasnęły słodko, śniąc o niebiańskich podróżach.