Bajka o Iskierce i tęczowym moście

— Bajka do czytania —

W krainie pełnej kwiecistych łąk i kryształowych strumieni mieszkał mały kucyk o imieniu Iskierka. Miał złotą grzywę i ogon, który mienił się w słońcu jak promienie słońca. Iskierka uwielbiała biegać po łące i skakać przez niskie krzaczki, ale najbardziej lubiła, gdy inne kucyki patrzyły na nią z podziwem.

Pewnego dnia do stada dołączył nowy kucyk – Pysia. Miała kasztanową sierść i nieśmiałe spojrzenie. Iskierka od razu postanowiła pokazać jej, jaka jest wspaniała. Galopowała wokół Pysi, machała ogonem i krzyczała: „Patrz, jak szybko biegam! Potrafię przeskoczyć każdą kałużę i znaleźć najsłodsze jabłka!”.

Pysia uśmiechnęła się grzecznie, ale w jej oczach Iskierka dostrzegła smutek. „Czy coś się stało?” – zapytała w końcu Iskierka, przystając. Pysia westchnęła: „Chciałabym mieć przyjaciela, ale nie umiem tak szybko biegać jak ty. Moja grzywa jest zwyczajna, a ja boję się skakać przez strumienie”.

Iskierka poczuła, że jej serce robi się ciepłe. „Wiesz co? – powiedziała. – Pokażę ci moją tajemniczą polanę, gdzie rosną najsłodsze jagody. Nie musisz szybko biegać – wystarczy, że pójdziesz ze mną”. Razem ruszyły przez łąkę. Iskierka szła wolno, żeby Pysia mogła nadążyć, i opowiadała jej o kolorowych motylach.

Po drodze spotkały małego zajączka, który utknął w gęstwinie jeżyn. Pysia zatrzymała się i delikatnie rozgarnęła kolczaste gałęzie noskiem, uwalniając zajączka. Iskierka patrzyła z podziwem. „Jak ty to zrobiłaś? Ja bym się pokłuł!” – zawołała. Pysia uśmiechnęła się: „Jestem spokojna i cierpliwa – to też jest siła”.

Od tego dnia Iskierka i Pysia spędzały razem każdą chwilę. Iskierka uczyła Pysię skakać przez małe strumyki, a Pysia pokazywała Iskierce, jak znajdować najpiękniejsze kwiaty i jak pomagać innym. Kucyki zobaczyły, że każdy ma coś wyjątkowego, a przyjaźń jest ważniejsza niż przechwałki.

Kiedy słońce zaczęło chować się za wzgórzami, Iskierka i Pysia usiadły na miękkiej trawie. Nad łąką pojawiły się pierwsze gwiazdy, a w oddali rozbłysł tęczowy most – zorza polarna. „To dlatego, że dzisiaj zrobiłyśmy coś dobrego” – szepnęła Iskierka. Pysia oparła głowę o jej grzywę i obie patrzyły w niebo.

Iskierka zamknęła oczy, czując spokój. Wiedziała, że prawdziwa magia nie polega na byciu najszybszym, ale na byciu dobrym przyjacielem. Wkrótce oba kucyki zasnęły, a nad nimi migotały gwiazdy, szepcząc cichą kołysankę. Dobranoc, Iskierko. Dobranoc, Pysiu. Śpijcie spokojnie.