Bajka o małych kucykach i tęczowym moście

— Bajka do czytania —

W krainie pełnej kwiecistych łąk i szemrzących strumyków mieszkały cztery małe kucyki: Ruda, Błysk, Iskierka i Pędziwiatr. Każdy z nich miał inny kolor sierści i inny charakter, ale łączyła ich wielka przyjaźń. Pewnego dnia odkryli, że nad łąką pojawił się tajemniczy, tęczowy most, który prowadził do nieznanej krainy.

Ruda, kucyk o ognistej pomarańczowej grzywie, była bardzo ciekawska. „Chodźmy zobaczyć, co jest po drugiej stronie mostu!” – zawołała radośnie, machając ogonem. Błysk, niebieski kucyk z błyszczącą gwiazdką na czole, przytaknął: „To może być wielka przygoda!”. Iskierka, różowa i nieśmiała, trochę się bała, ale Pędziwiatr, zielony i odważny, dodał jej otuchy.

Kucyki ostrożnie weszły na tęczowy most. Pod ich kopytkami iskrzyły się małe, kolorowe światełka. Gdy dotarły na drugą stronę, zobaczyły polanę, na której stał ogromny, stary dąb. Pod dębem siedział smutny, mały zajączek. Miał potargane uszko i płakał. „Zgubiłem drogę do domu” – wyszeptał drżącym głosikiem.

Ruda natychmiast podeszła do zajączka. „Nie martw się, pomożemy ci!” – powiedziała stanowczo. Błysk rozłożył swoją niebieską grzywę i zapytał: „Gdzie mieszkasz?”. Zajączek wskazał łapką w stronę ciemnego lasu. Pędziwiatr odważnie ruszył przodem, a Iskierka delikatnie otarła łzy zajączka swoją różową chusteczką.

Kucyki szły przez las, a po drodze spotkały sowę, która podpowiedziała im skrót. „Musicie przejść przez strumień i za starym młynem skręcić w lewo” – pohukiwała mądrze. Iskierka bała się wody, ale Pędziwiatr podał jej swoją łodyżkę koniczyny, żeby miała się czego trzymać. Razem przeszły przez strumień, a woda przyjemnie chłodziła im kopytka.

Wreszcie dotarły do małej chatki otoczonej stokrotkami. Zajączek uśmiechnął się szeroko. „To mój dom!” – zawołał. Z chatki wybiegła mama zajączka i podziękowała kucykom. „Jesteście prawdziwymi przyjaciółmi” – powiedziała wzruszona. Kucyki poczuły się bardzo szczęśliwe. Ruda szepnęła: „Pomaganie innym to najlepsza przygoda!”.

Gdy wróciły na tęczowy most, słońce już zachodziło. Most mienił się złotem i purpurą. Kucyki usiadły na miękkiej trawie i patrzyły w niebo. „Dzisiaj nauczyliśmy się, że razem możemy wszystko” – powiedział Błysk. Iskierka przytuliła się do Rudy. „I że warto być odważnym dla innych” – dodała cicho. Pędziwiatr zamknął oczy i poczuł spokój.

Tęczowy most powoli znikał w wieczornym zmierzchu, a na niebie zapalały się pierwsze gwiazdy. Kucyki wróciły na swoją łąkę, zmęczone, ale bardzo szczęśliwe. Położyły się obok siebie na miękkiej trawie, a ciepły wiatr głaskał ich grzywy. Wiedziały, że jutro czeka je kolejna przygoda, ale najważniejsze, że mają siebie nawzajem. I tak zasnęły spokojnie, pod rozgwieżdżonym niebem.