Leśna przygoda kruka i lisa

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie rosły wysokie sosny i pachniało mchem, mieszkał kruk o imieniu Kruk. Kruk miał czarne, lśniące pióra i bardzo lubił zbierać rzeczy, które błyszczały. Pewnego dnia znalazł na ścieżce piękne, niebieskie pióro. Było tak kolorowe jak niebo po deszczu.

Kruk podniósł pióro i cieszył się. Obrócił je w dziobie i patrzył, jak mieni się w słońcu. Wtedy zza krzaka wyszedł lis. Miał on imię Lucek. Lucek też zobaczył piórko i bardzo mu się spodobało. Pomyślał: „Och, jakie ładne! Chciałbym je mieć.” Ale nie chciał być niegrzeczny.

Lis podszedł bliżej i powiedział: „Witaj, Kruku. Widzę, że znalazłeś coś pięknego. Czy mógłbym popatrzeć?” Kruk zdziwił się, bo lis był sprytny, ale nie próbował go oszukać. „Owszem” – odrzekł kruk i podał mu pióro. Lis obejrzał je dokładnie i oddał.

„Wiesz co” – powiedział Lucek – „Mam pomysł. Możemy się razem bawić tym piórkiem. Może uda nam się zrobić z niego wiatraczek?” Kruk zainteresował się. „Jak?” – zapytał. Lis wyjaśnił, że można przyczepić piórko do patyczka i kręcić. Poszli więc szukać cienkiej gałązki.

Znaleźli patyczek, a kruk pomógł przyczepić piórko. Kiedy wiał wiatr, piórko wirowało jak kolorowa śmigła. Kruk i Lucek bawili się razem, śmiejąc się głośno. Było im bardzo wesoło.

Nagle wiatr zerwał piórko i poniósł je wysoko w górę. Kruk zmartwił się, ale lis powiedział: „Nie smuć się, Kruku. Pióro odleciało, ale my mamy siebie nawzajem. A przygoda była fajna.” Kruk uśmiechnął się słabo.

Lis zaproponował, żeby poszli szukać innych skarbów. Razem znaleźli muszelkę i kamyk. Kruk dał liskowi muszelkę, a sam wziął kamyk. Podzielili się i byli szczęśliwi.

Gdy słońce zaszło, kruk usiadł na gałęzi, a lis położył się na mchu. Patrzyli na gwiazdy i słuchali szumu lasu. „Dobranoc, Lisku” – szepnął kruk. „Dobranoc, Kruku” – odrzekł lis. I oboje zasnęli spokojnie.