Bajka o Królowej Śniegu dla 6-latka

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w krainie wiecznych śniegów, mieszkała Królowa Śniegu. Nie była zła – była po prostu bardzo samotna. Każdego dnia patrzyła na swój lodowy pałac i wzdychała. Chciała mieć przyjaciół, ale bała się, że ciepło ich serc stopi jej lodowe królestwo.

W pobliskim zamku mieszkała mała księżniczka Zosia. Uwielbiała zimę, ale jeszcze bardziej lubiła przygody. Pewnego dnia, podczas zabawy w lesie, oddaliła się za bardzo i zgubiła. Śnieg zaczął padać gęsto, a Zosia znalazła się przed wielką, lodową bramą.

Zosia zapukała. Drzwi otworzyła Królowa Śniegu – piękna, ale smutna. „Wejdź, mała” – powiedziała cicho. Zosia nie bała się, bo w oczach królowej zobaczyła łzy. „Dlaczego płaczesz?” – spytała. Królowa opowiedziała o swojej samotności.

Zosia uśmiechnęła się. „Przyjaźń nie topi śniegu – ona go ogrzewa!” – zawołała. Pokazała Królowej, jak zrobić śnieżne anioły i ulepić bałwana. Królowa po raz pierwszy się roześmiała. Jej lodowe serce zaczęło bić cieplej.

Tymczasem dzielny rycerz Krzysztof szukał Zosi. Ślady prowadziły do lodowego pałacu. Gdy wszedł, zobaczył Zosię i Królową Śniegu bawiące się razem. „Nie bój się” – powiedziała Zosia. „Królowa jest naszą przyjaciółką”. Rycerz zdjął hełm i uśmiechnął się.

Królowa Śniegu podziękowała Zosi za ciepło, które wniosła do jej życia. Obiecała, że od tej pory będzie częściej zapraszać gości. Zosia i Krzysztof wrócili do zamku, ale w sercu królowej na zawsze pozostał płomień przyjaźni.

Tej nocy Zosia leżała w swoim łóżku, patrząc przez okno na gwiazdy. Śnieg padał cicho, a na niebie błyszczała jedna szczególnie jasna gwiazda – to Królowa Śniegu machała do niej z daleka. Zosia uśmiechnęła się i zasnęła spokojnie, wiedząc, że prawdziwa przyjaźń potrafi ogrzać nawet najzimniejszą noc.