Królowa Lodu i Ciepłe Serduszko

— Bajka do czytania —

Za górami, za lasami, w krainie wiecznego śniegu, mieszkała Królowa Lodu. Jej pałac był z lodu – lśniące kolumny, kryształowe żyrandole i podłoga z lodu jak lustro. Jej suknia iskrzyła się jak milion diamentów, a korona była z sopli. Ale Królowa była smutna – jej serce było z lodu i nie umiało się cieszyć ani śmiać. Każdego dnia patrzyła przez okno na padający śnieg i wzdychała.

Pewnego dnia do pałacu przybyła mała księżniczka Amelka. Miała ciepły czerwony płaszczyk i złote loczki. Chciała zobaczyć, jak wygląda królowa lodu, bo słyszała o niej wiele opowieści. Gdy ujrzała jej smutne oczy, postanowiła pomóc. „Dlaczego jesteś smutna?” – zapytała. Królowa odpowiedziała cichym głosem: „Nie pamiętam, co to radość.”

Amelka przyniosła ciepły wełniany szalik, który sama zrobiła. „Owiń się nim” – powiedziała. Ale królowa dotknęła szalika i powiedziała: „Nie czuję ciepła, bo moje serce jest zimne.” Przyniosła gorące kakao w kubku, ale królowa odstawiła je: „Nie czuję smaku.” Księżniczka była zmartwiona i myślała, co jeszcze może zrobić.

Wtedy Amelka wzięła królową za rękę. Dłoń królowej była zimna jak lód. Amelka powiedziała: „Może potrzebujesz nie ciepła z zewnątrz, ale ciepła z serca? Daj mi swoją dłoń.” Królowa westchnęła i pozwoliła.

Amelka przytuliła królową mocno. Z oczu księżniczki popłynęły łzy wzruszenia – łzy, które płyną z dobrego serca. Jedna łza spadła na policzek królowej i w tym momencie lód w jej sercu zaczął topnieć. Królowa poczuła coś ciepłego w środku.

Królowa uśmiechnęła się po raz pierwszy od setek lat. Ciepło wypełniło jej pałac, a śnieg zaczął delikatnie padać jak puch. Królowa podziękowała Amelce: „Dziękuję, że nauczyłaś mnie kochać.” Od tej pory co wieczór królowa przychodziła do zamku księżniczki i snuły razem opowieści.

Tej nocy księżniczka wróciła do swojego zamku i zasnęła spokojnie, marząc o tańczących płatkach śniegu. Królowa Lodu stała na straży jej snu, z ciepłem w sercu i gwiazdami w oczach. W oknach pałacu lodu tańczyły światełka, a cisza otulała całą krainę. Dobranoc, maleńka. Śpij słodko.