Rycerz Puszek i wielkanocne pisanki

— Bajka do czytania —

W Królestwie Wielkanocnym mieszkał mały królik o imieniu Puszek. Nie był to zwyczajny królik – Puszek był dzielnym rycerzem! Nosił zbroję z błyszczących piórek, a jego tarczą było złote jajko. Każdej wiosny pomagał księżniczce Wiośnie przygotować pisanki dla wszystkich dzieci.

Pewnego słonecznego dnia Puszek i księżniczka Wiosna siedzieli na zamkowym dziedzińcu, malując jajka w tęczowe wzory. Nagle księżniczka westchnęła: „Puszku, wszystkie gotowe pisanki zniknęły! Ktoś je zabrał, a Wielkanoc już jutro!” Puszek podniósł uszy i odważnie powiedział: „Nie martw się, księżniczko. Jako rycerz odnajdę je, obiecuję!”

Puszek wyruszył w drogę, a po drodze spotkał srokę, która skakała po gałęzi. „Widziałaś moje pisanki?” – zapytał. Sroka pokręciła głową: „Nie, ale słyszałam, że wiatr porwał coś kolorowego w stronę Leśnej Łąki.” Puszek podziękował i pobiegł dalej, a sroka obiecała, że jeśli znajdzie coś, da znać.

Na Leśnej Łące spotkał jeżyka, który turlał się po trawie. „Pomóż mi, jeżyku! Szukam pisanek dla księżniczki.” Jeżyk zmarszczył nos: „Widziałem, jak wiatr niósł kolorowe jajka w stronę Starego Dębu. Ale tam jest stromo i niebezpiecznie.” Puszek odważnie ruszył w tamtą stronę, a jeżyk ruszył za nim, by pomóc.

Pod Starym Dębem znaleźli stertę pisanek schowanych w trawie. Jedno jajko leżało na boku, a obok siedział mały zajączek. „To ty je zebrałeś?” – zapytał zdziwiony Puszek. Zajączek wyjaśnił: „Nie, to wiatr je tu zniósł. Chciałem je oddać, ale nie wiedziałem do kogo.” Puszek uśmiechnął się: „Dziękuję! Teraz razem zaniesiemy je z powrotem.”

We trójkę wrócili do zamku, gdzie księżniczka Wiosna czekała z niepokojem. Kiedy zobaczyła pisanki, klasnęła w dłonie: „Jesteś prawdziwym rycerzem, Puszku! I wy, przyjaciele, też jesteście dzielni!” Razem ułożyli pisanki w koszyczkach, a księżniczka dodała jeszcze kilka nowych, świeżo pomalowanych jajek.

Wieczorem na zamku odbyła się mała uroczystość. Puszek dostał nową, lśniącą wstążkę do swojej zbroi, a sroka i jeżyk zostali zaproszeni na wielkanocne śniadanie. Księżniczka Wiosna powiedziała: „Dzięki waszej pomocy Wielkanoc będzie cudowna.” Puszek poczuł dumę, ale przede wszystkim radość, że ma takich przyjaciół.

Kiedy nastała noc, Puszek wrócił do swojego gniazdka z miękkiej trawy. Patrzył na gwiazdy migoczące na niebie i myślał o tym, jak piękny był ten dzień. Księżniczka Wiosna uśmiechnęła się do niego z daleka, a Puszek zamknął oczy i zasnął spokojnie, wiedząc że Wielkanoc będzie najcudowniejsza pod słońcem.