Pysio i zagubiony koszyk wielkanocny

— Bajka do czytania —

W Krainie Tęczowych Łąk mieszkał mały królik wielkanocny o imieniu Pysio. Co roku przygotowywał kolorowe pisanki dla wszystkich dzieci. Jednak w tym roku coś poszło nie tak – koszyk z jajkami zniknął! Czy księżniczka Zosia i dzielny rycerz pomogą Pysiowi odnaleźć zgubę? Przekonajcie się sami.

Pysio był najweselszym królikiem w całej krainie. Mieszkał w małej chatce na skraju lasu, gdzie każdej wiosny malował pisanki farbami z kwiatów i jagód. W tym roku przygotował ich wyjątkowo dużo: złote, różowe, błękitne i w paski. Koszyk stał przy drzwiach, gotowy do rozdania dzieciom.

Następnego dnia, kiedy Pysio obudził się po drzemce, ze zdumieniem odkrył, że koszyk zniknął! Przeszukał całą chatkę, zajrzał pod łóżko i za szafkę, ale nigdzie go nie było. Zmartwiony wybiegł do ogrodu, a jego długie uszy smutno opadły.

Właśnie wtedy nadjechała księżniczka Zosia na swoim kucyku. Obok jechał rycerz Wojtek, jej najlepszy przyjaciel. Zobaczyli smutnego królika i natychmiast zatrzymali się, by zapytać, co się stało. „Zaginął mój koszyk z pisankami!” – zapłakał Pysio.

Księżniczka i rycerz postanowili pomóc. Udali się do starego dębu, gdzie mądra sowa mogła coś widzieć. Sowa powiedziała: „Widziałam, jak kuna bawiła się koszykiem i potoczył się w stronę strumienia.” Podziękowali i ruszyli w tamtą stronę.

Nad strumieniem spotkali wiewiórkę Kitkę, która zbierała orzechy. „O, tak! Koszyk płynął z prądem, ale potem zaczepił się o krzak po drugiej stronie” – powiedziała. Pysio, Zosia i Wojtek przeszli po kładce i znaleźli koszyk, cały i zdrowy, choć trochę mokry.

Pysio odetchnął z ulgą i podziękował przyjaciołom oraz wiewiórce. „Bez was nie dałbym rady!” – zawołał. Nagle przypomniał sobie, że to wiewiórka pomogła, więc podarował jej jedną złotą pisankę. A księżniczce i rycerzowi dał po dwa jajka w różnych kolorach.

Radość ogarnęła wszystkich. Pysio dokończył malowanie i jeszcze tego samego wieczoru rozdał pisanki dzieciom z całej krainy. W każdej chatce słychać było śmiech i okrzyki zachwytu. A tej nocy, gdy zajaśniały pierwsze gwiazdy, Pysio położył się spać z uśmiechem na pyszczku.

Gwiazdy migotały nad Tęczowymi Łąkami, a królik myślał o tym, jak wspaniale jest mieć przyjaciół. Wkrótce zmorzył go sen. Śnił o kolorowych jajkach, tańczących zajączkach i o tym, że nigdy więcej nie zgubi swojego koszyka. I tak zakończyła się ta niezwykła bajka o króliku wielkanocnym.