Bajka o króliczku, który nie chciał malować jajek

— Bajka do czytania —

W krainie Pisanek, gdzie każdej wiosny słońce malowało łąki na zielono, mieszkał mały króliczek Kicuś. Był to bardzo wesoły i ciekawski króliczek, ale miał jedną wadę – nie lubił malować jajek. Kiedy inne króliczki zasiadały do pracy, Kicuś wymykał się na łąkę, by gonić motyle i zbierać stokrotki.

Pewnego dnia, na kilka dni przed Wielkanocą, Królowa Pisanek ogłosiła wielkie zadanie: trzeba pomalować tysiące jajek dla dzieci na całym świecie. Wszystkie króliczki zabrały się do roboty, ale Kicuś znów uciekł do lasu. Biegał między drzewami, skakał po kamieniach i śpiewał wesołe piosenki, zupełnie zapominając o swoich obowiązkach.

Nagle usłyszał cichutkie pukanie. To mały dzięcioł Stukotko próbował wydłubać dziuplę dla swojej rodziny, ale był za słaby. „Pomóż mi, Kiciusiu!” – poprosił. Kicuś, który zawsze lubił pomagać, chwycił gałązkę i zaczął stukać w drzewo. Po chwili dziupla była gotowa, a dzięcioł radośnie zapukał w podziękowaniu.

Kiedy Kicuś wracał do domu, spotkał wiewiórkę Rudzię, która zgubiła swoje orzechy. „Pomóż mi je znaleźć, proszę!” – zawołała. Kicuś skakał po krzakach i pod kamieniami, aż odnalazł wszystkie orzechy. Wiewiórka uściskała go i podarowała mu małe, złote ziarenko.

Zmęczony, ale szczęśliwy, Kicuś wrócił do króliczej wioski. Zobaczył, że inne króliczki są smutne – nie zdążyły pomalować wszystkich jajek. Kicuś poczuł w sercu dziwny żal. „Może jednak powinienem był zostać i pomóc?” – pomyślał. I wtedy wpadł na pomysł: „A gdybyśmy tak pomalowali jajka nie farbami, ale kwiatami i liśćmi?”

Króliczki spojrzały na niego zdziwione, ale Kicuś pokazał im, jak odbijać na jajkach wzory z trawy i płatków. Praca nagle stała się przyjemna i wesoła! Każde jajko było inne – jedne miały wzory jak motyle, inne jak gwiazdy. Wszyscy śmiali się i malowali, a Kicuś czuł, że to najlepsza zabawa na świecie.

Kiedy ostatnie jajko zostało ozdobione, Królowa Pisanek uśmiechnęła się do Kicusia. „Dziękuję ci, mały króliczku – powiedziała. – Pokazałeś, że pomaganie i dzielenie się pomysłami to prawdziwa magia Wielkanocy.” Kicuś poczuł dumę i obiecał sobie, że w przyszłym roku nie będzie uciekał od pracy, ale wymyśli jeszcze więcej wspaniałych przygód.

Tej nocy, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Kicuś położył się w swoim koszyczku wyłożonym miękkim siankiem. Złote ziarenko od wiewiórki położył pod poduszką. Zamknął oczy i słyszał, jak wiatr szepcze dobranoc. Marzył o tym, jak dzieci na całym świecie będą cieszyć się pięknymi pisankami. I spał spokojnie, wiedząc, że przyjaźń i pomoc są najpiękniejszymi kolorami świata.