Królewna Maja i zaczarowany ogród

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie pełnej kolorowych łąk i śpiewających ptaków, mieszkała królewna Maja. Miała złote loki i suknię w kolorze nieba, ale najbardziej lubiła biegać boso po trawie i rozmawiać z motylami.

Pewnego dnia królewna wybrała się do ogrodu za zamkiem. Był to ogród pełen róż, stokrotek i wysokich słoneczników. Maja uwielbiała tam spędzać czas, bo czuła się jak w zaczarowanym lesie.

Nagle zobaczyła małego jeżyka, który smutno siedział pod krzakiem. „Co ci jest?” – zapytała Maja. Jeżyk westchnął: „Zgubiłem swoją błyszczącą kuleczkę, która była moim skarbem.” Królewna postanowiła mu pomóc.

Szukali razem wśród kwiatów i traw. Maja zaglądała pod każdy listek, a jeżyk wąchał ziemię. Nagle, pod wielkim słonecznikiem, coś zalśniło. To była kuleczka – małe, złote kółeczko jak promyk słońca.

Jeżyk ucieszył się i podziękował Mai. „Jesteś bardzo dobra” – powiedział. Królewna uśmiechnęła się i pomyślała, że pomaganie innym daje jej wielką radość. Wtedy zobaczyła, że w ogrodzie pojawiły się nowe kwiaty – jeszcze piękniejsze niż wcześniej.

Okazało się, że to był zaczarowany ogród, który nagradzał dobre serca. Każdy, kto okazał komuś pomoc, sprawiał, że kwiaty rozkwitały w nowych kolorach. Maja była zachwycona!

Od tego dnia królewna codziennie odwiedzała ogród i pomagała wszystkim stworzonkom: ptaszkom, wiewiórkom i motylom. Zrozumiała, że największym skarbem nie są złote korony, ale przyjaźń i dobroć.

Gdy zapadł zmrok, Maja wróciła do zamku. Położyła się w swoim łóżku, a przez okno wpadały gwiazdy. Zamknęła oczy i pomyślała o dzisiejszej przygodzie. Czuła się szczęśliwa i spokojna. Dobranoc, królewno Majo – szepnął wiatr. Dobranoc, mały czytelniku.