Bajka o królewnie, która nie bała się marzyć

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie usianej kwiatami i pagórkami, stał stary, kamienny zamek. Mieszkała w nim królewna Laura, która miała wielkie, błękitne oczy i włosy jak złoto. Choć w zamku było wiele zabawek i słodkich ciastek, Laura najbardziej lubiła siadać na parapecie i patrzeć w dal, marząc o przygodach.

Pewnego dnia, gdy słońce chowało się za chmurami, Laura pomyślała: „Dlaczego zawsze siedzę w zamku? Chcę zobaczyć, co jest za wzgórzem!”. Król, jej tata, był zajęty sprawami, a królowa mama odpoczywała. Nikt nie zauważył, gdy Laura włożyła wygodne buty i wyszła przez boczną furtkę.

Szła przez łąkę, a motyle tańczyły wokół niej. Nagle usłyszała cichy płacz. Za krzakiem bzu siedział mały, futrzany stworek – Kłaczek, który zgubił drogę do domu. „Nie płacz,” powiedziała Laura. „Pomogę ci. Razem na pewno znajdziemy twoją mamę.” Uśmiechnęła się i podała mu rękę.

Szli przez las, gdzie ptaki śpiewały wesołe piosenki. Kłaczek bał się ciemnych miejsc, ale Laura trzymała go za łapkę i opowiadała o swoich marzeniach. Mówiła o tym, jak chciałaby latać z ptakami i tańczyć z wiatrem. „To piękne,” szepnął Kłaczek i przestał się bać.

W końcu dotarli do polany, gdzie stał domek z mchu. Wybiegła stamtąd mamuśka Kłaczka, szczęśliwa i wzruszona. „Dziękuję ci, dobra królewno. Twoje serce jest jak skarb.” Laura poczuła, że to było najlepsze popołudnie w jej życiu. Pożegnała przyjaciół i ruszyła z powrotem.

Po drodze spotkała wiewiórkę, która uczyła małe wiewiórki skakać. Jedna malutka bała się skoczyć. Laura przykucnęła i powiedziała: „Spróbuj, choć raz. Nawet jeśli spadniesz, podniesiesz się silniejsza.” Wiewiórka skoczyła i trafiła prosto na gałąź – wszystkie biły brawo.

Zmęczona, ale szczęśliwa, Laura wróciła do zamku tuż przed zachodem słońca. Rodzice martwili się o nią, ale gdy usłyszeli o przygodzie, uściskali ją mocno. „Jesteś odważniejsza niż myśleliśmy,” powiedział król. „Twoje marzenia są ważne, a przygody – bezpieczne, gdy nosisz w sercu dobroć.”

Tej nocy Laura zasnęła z uśmiechem. Przez okno wpadało światło gwiazd, które szeptały: „Sen jest jak podróż do krainy marzeń. Zawsze możesz do nas wrócić.” Królewna zamknęła oczy i śniła o przygodach, które jeszcze przed nią, czując w sercu ciepło i spokój.