Krasnoludki i tajemnica zaginionych guzików

— Bajka do czytania —

W maleńkiej wiosce pod korzeniami starego dębu mieszkało siedem wesołych krasnoludków. Każdego ranka budziły się z uśmiechem, gotowe do nowych przygód. Pewnego dnia jednak spokój zakłóciła dziwna sprawa - zniknęły wszystkie guziki z ich ubrań!

Krasnoludki przeszukały cały domek, zaglądając pod łóżka i do każdej szuflady. Guzików jednak nigdzie nie było. Najmniejszy z nich, Piksel, zauważył ślady prowadzące w głąb lasu. 'Musimy je odnaleźć!' - zawołał rezolutnie. Reszta zgodnie skinęła głowami i wyruszyli śladem tajemniczych odcisków.

Po drodze spotkali mrówki, które niosły ogromne liście. 'Czy widzieliście nasze guziki?' - zapytał Piksel. 'Nie, ale widzieliśmy wiewiórkę z torbą pełną błyszczących przedmiotów' - odpowiedziała królowa mrówek. Krasnoludki podziękowały i ruszyły dalej, tym razem w kierunku wielkiego buku, gdzie mieszkała wiewiórka.

Pod drzewem zastali wiewiórkę Rudą, która właśnie układała swoje skarby. Wśród nich błyszczały guziki! 'Och, przepraszam was bardzo' - zawstydziła się wiewiórka. 'Myślałam, że to spadające gwiazdy i chciałam je zebrać dla moich dzieci'. Krasnoludki wyjaśniły, że to ich guziki i bardzo ich brakuje.

Wiewiórka chętnie oddała guziki, ale okazało się, że niektóre się potłukły. 'Co teraz zrobimy?' - westchnął najstarszy krasnoludek, Mędrus. Wtedy Piksel wpadł na pomysł: 'Możemy zrobić nowe guziki z żołędzi i kolorowych kamyków!'. Wszyscy ochoczo zabrali się do pracy.

Każdy krasnoludek miał swój pomysł na ozdobienie guzików. Jeden malował na nich kwiatki, drugi wyklejał je listkami, a trzeci przyczepiał do nich błyszczące łuski ryb. Wiewiórka i jej dzieci też pomagały, przynosząc nowe materiały. Wkrótce każdy miał komplet pięknych, niepowtarzalnych guzików.

Wieczorem krasnoludki urządziły wielką ucztę, na którą zaprosiły wszystkie leśne zwierzęta. Tańczyli i śpiewali do późna, ciesząc się swoją przyjaźnią i wspaniałymi nowymi guzikami. Wiewiórka obiecała, że następnym razem zapyta, zanim weźmie coś, co nie jest jej.

Gdy księżyc zawisł wysoko na niebie, krasnoludki wróciły do swojego domku pod starym dębem. Ich nowe guziki delikatnie błyszczały w świetle kominka, gdy zasypiały wtulone w swoje mięciutkie łóżeczka. Nawet wiewiórka i jej dzieci spały spokojnie, wiedząc, że w lesie mieszkają wspaniali przyjaciele.