Bajka o kotku Szarusiu dla 4-latka

— Bajka do czytania —

Mały, szary kotek o imieniu Szaruś mieszkał w przytulnym domku na skraju lasu. Każdego wieczoru, gdy księżyc wschodził nad drzewami, Szaruś siadał na parapecie i patrzył w gwiazdy.

Pewnego dnia Szaruś zobaczył w ogrodzie kolorowe motyle. Były żółte, niebieskie i czerwone, a ich skrzydła lśniły w słońcu. – Ach, jacy oni są piękni! – westchnął Szaruś. – A ja jestem tylko szary. Może gdybym miał kolorowe łatki, byłbym szczęśliwszy?

Postanowił więc poszukać kolorów. Najpierw poturlał się w żółtych tulipanach, ale pyłek tylko łaskotał go w nos. Potem wskoczył w kałużę po deszczu, myśląc, że woda zabarwi go na niebiesko. Niestety, był tylko mokry i zmarznięty.

Zmęczony i smutny usiadł pod starym dębem. Wtedy z góry zeskoczyła wiewiórka Ruda. – Co ci jest, Szarusiu? – zapytała. – Chciałbym być kolorowy jak motyle – odpowiedział kotek. Wiewiórka uśmiechnęła się i podała mu żołędzia. – Popatrz, każdy z nas jest inny. Ty masz miękkie futerko i mruczysz najpiękniej w całym lesie.

Szaruś spojrzał na swoje łapki. Rzeczywiście, jego szare futerko było mięciutkie jak chmurka. A gdy zamruczał, poczuł ciepło w brzuszku. – Może bycie szarym też jest fajne? – pomyślał.

Wieczorem wrócił do domu. Mama kotka pogłaskała go po głowie. – Szarusiu, jesteś wyjątkowy taki, jaki jesteś. Twój kolor przypomina mi nocne niebo, a twoje oczy świecą jak gwiazdy. Kotek przytulił się do mamy i zamknął oczy.

Gwiazdy na niebie zaczęły migotać, a księżyc cicho nucił kołysankę. Szaruś poczuł, że jest dokładnie tam, gdzie powinien być. Jego serduszko biło spokojnie, a oddech stawał się coraz wolniejszy.

Dobranoc, Szarusiu – szepnął wiatr. – Śpij słodko, mały kotku. Jutro znów będziesz biegał po łące, ale teraz czas na sen. I tak Szaruś zasnął, marząc o gwiazdach i o tym, jak wspaniale jest być sobą.