Bajka o kotku chorym dla 4-latka

— Bajka do czytania —

W małym, czerwonym domku na skraju lasu mieszkał mały, bury kotek o imieniu Mruczek. Mruczek miał miękkie, puszyste futerko i zielone oczy, które błyszczały jak dwa szmaragdy. Pewnego dnia Mruczek obudził się i poczuł, że coś jest nie tak.

Jego nosek był suchy i ciepły, a ogonek zwisał smutno. Mruczek nie miał ochoty na zabawę, nawet na swoją ulubioną myszkę z piórkami. – Och, czuję się taki słaby – mruknął cichutko i schował łebek pod kocyk.

Jego przyjaciel, wesoły wróbelek Ćwirek, zapukał w okno: – Ćwir, ćwir! Mruczku, chodź pobawić się w berka! – Ale Mruczek tylko pokręcił głową. Ćwirek zaniepokoił się i poleciał po pomoc.

Przyleciała mądra sowa Zosia, która mieszkała w starej wierzbie. – Mruczku, pokaż języczek – powiedziała łagodnie. Kotek posłusznie otworzył buzię. – Aha – mruknęła sowa. – Masz gorączkę. Musisz odpoczywać i pić dużo ciepłej wody.

Mama Mruczka, która właśnie wróciła z pracy, zrobiła mu herbatkę z malin i miodu. – Wypij, synku, to ci pomoże – powiedziała, głaszcząc go po główce. Mruczek pił małymi łyczkami, a ciepło rozchodziło się po jego brzuszku.

Po południu przyszedł piesek Burek z podwórka. Przyniósł Mruczkowi swoją ulubioną, pluszową kość. – Możesz ją pożyczyć, żeby ci było weselej – powiedział, kładąc ją obok kotka. Mruczek uśmiechnął się słabo.

Wieczorem Mruczek poczuł się już lepiej. Gorączka spadła, a nos znów był chłodny i wilgotny. – Dziękuję wam, przyjaciele – szepnął, wtulając się w miękki kocyk. – Dobrze mieć takich przyjaciół.

Gwiazdy na niebie zaczęły mrugać do Mruczka, a księżyc świecił łagodnie przez okno. Kotek zamknął oczy, słysząc cichy szum wiatru. – Dobranoc, Mruczku – szepnęła mama, całując go w czoło. I Mruczek zasnął spokojnie, marząc o przygodach ze swoimi przyjaciółmi.