Bajka o kotku chorym

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał mały kotek o imieniu Mruczek. Miał mięciutkie, szare futerko i zielone oczy, które błyszczały jak dwa szmaragdy. Uwielbiał biegać po łące i gonić motyle, ale pewnego dnia obudził się smutny i osłabiony. Mama od razu zauważyła, że coś jest nie tak.

Mruczek nie miał ochoty na śniadanie. Miska z mlekiem stała nietknięta, a ulubione rybki w ogóle go nie interesowały. Zamiast skakać po całym domu, zwijał się w kłębek na swoim kocyku i tylko cicho mruczał. Mama dotknęła jego noska – był ciepły i suchy.

– Mruczku, chyba się przeziębiłeś – powiedziała mama, głaszcząc go po główce. – Musisz odpoczywać i pić dużo ciepłej herbaty z miodem. Kotek tylko zamrugał oczkami, bo był tak zmęczony, że nawet nie chciało mu się bawić.

Po południu przyszedł tata z pracy. Zobaczył chorego synka i od razu zrobił mu wygodne legowisko z poduszek. – Położymy cię tutaj, blisko kominka – powiedział. – Ciepło cię rozgrzeje. Mruczek ułożył się wygodnie i zamknął oczy.

Nagle do pokoju wbiegła siostrzyczka Mruczka, mała kotka Łatka. – Braciszku, przyniosłam ci moją ulubioną zabawkę! – zawołała i położyła obok niego pluszową myszkę. Mruczek uśmiechnął się słabo i podziękował. Czuł, że nie jest sam.

Wieczorem przyszła z wizytą pani Sowa, która była lekarzem w lesie. Obejrzała kotka, posłuchała jego oddechu i powiedziała: – To nic groźnego, Mruczku. Potrzebujesz tylko kilku dni spokoju, ciepłych okładów i dużo snu. Przepisała mu syrop z malin i kazała pić rumianek.

Mruczek pił ciepły napar, a mama przykrywała go miękkim kocem. Po kilku dniach kotek poczuł się lepiej. Jego nos znów był chłodny, a oczy nabrały blasku. Mógł już wstać i przejść się po pokoju, choć wciąż był trochę słaby.

Kiedy w końcu wyzdrowiał, wybiegł na łąkę i gonił motyle jak dawniej. Wiedział, że choroba minęła dzięki miłości rodziny i przyjaciół. Od tego czasu zawsze pamiętał, by ubierać się ciepło i pić herbatę, gdy jest zimno.

Mruczek usiadł na progu domu, patrząc na zachód słońca. Czuł się szczęśliwy i zdrowy. Wiedział, że jeśli kiedyś znów zachoruje, mama, tata i siostra zawsze będą przy nim. A wieczorem zasnął spokojnie, śniąc o przygodach na słonecznej łące.