Kotek Tofik i tajemniczy dźwięk

— Bajka do czytania —

Mały kotek Tofik mieszkał w ciepłym domku na skraju wsi. Każdego wieczoru, gdy zapadał zmrok, zwijał się w kłębek na swoim miękkim kocu i słuchał, jak mama kotka mruczy mu do snu. Ale tej nocy coś było inaczej.

Tofik usłyszał cichutki, dziwny dźwięk. „Puk-puk-puk” – dochodziło z ogrodu. Serduszko kotka zaczęło bić szybciej. „Co to może być?” – pomyślał. Mrużył oczy, ale w ciemności nic nie widział.

„Mamo, słyszysz?” – szepnął. Mama kotka uśmiechnęła się ciepło. „To tylko stara wierzba, Tofiku. Jej gałęzie stukają o okno, gdy wieje wiatr. Ale możesz sprawdzić, jeśli chcesz” – powiedziała łagodnie.

Tofik nabrał odwagi. Wstał, przeciągnął się i na miękkich łapkach wyszedł na ganek. Noc była cicha i gwiaździsta. „Puk-puk” – znów rozległo się z daleka. Kotek ostrożnie poszedł w stronę dźwięku.

Za płotem zobaczył swojego przyjaciela, jeżyka Kłaczkę. „To ty?!” – zdziwił się Tofik. Jeżyk niósł mały patyk i stukał nim o drewnianą budkę. „Zbieram gałązki na gniazdko, a ty nie śpisz?” – zapytał Kłaczka.

Kotek westchnął z ulgą. „Myślałem, że to coś strasznego, a ty tylko pracujesz!”. Jeżyk zaśmiał się dźwięcznie. „W nocy jest mnóstwo cichych dźwięków. Każdy ma swoją historię – liście szeleszczą, ptaki w gniazdach mruczą, a woda w strumyku śpiewa.”

Tofik usiadł obok jeżyka i słuchał. Rzeczywiście, noc nie była straszna. Pełna była przyjaznych odgłosów. Po chwili pożegnał się i wrócił do domu, czując się dzielnie. „Już wiem – czasem to, co nieznane, może być po prostu ciekawskie.”

Mama kotka pogłaskała go po głowie. „Mądry jesteś, mój mały odkrywco” – mruknęła. Tofik ziewnął szeroko, wtulił się w koc i zamknął oczy. Za oknem błyszczały gwiazdy, a wiatr delikatnie kołysał gałęziami. „Dobranoc, świecie” – szepnął i zasnął spokojnie aż do rana.