Mruczek i Puszka gonią księżyc

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku mieszkały dwa kociaki bury Mruczek i biała Puszka. Byli najlepszymi przyjaciółmi i codziennie odkrywali coś nowego.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc świecił jasno na niebie, Mruczek usiadł na parapecie i westchnął. – Jaki piękny, okrągły i srebrny! Chciałbym go dotknąć – powiedział cicho. Puszka podbiegła i spojrzała w górę. – Ja też! Może uda nam się go złapać? – zawołała radośnie.

Kotki wyszły do ogrodu. Mruczek wskoczył na kamienną ławkę, ale księżyc był wciąż daleko. – Potrzebujemy czegoś wyższego! – mruknął. Puszka rozejrzała się i zobaczyła stare drzewo. – Wspinajmy się! – zaproponowała.

Powoli wdrapywały się po gałęziach. Ich łapki były małe, a kora szorstka, ale nie poddawały się. – Jeszcze trochę – zachęcała się Puszka. W końcu usiadły na najwyższej gałęzi i spojrzały w niebo. Księżyc wisiał wysoko, jakby się z nich śmiał.

– Nie dosięgniemy – zasmucił się Mruczek. Ale Puszka spuściła wzrok i zobaczyła coś błyszczącego na ziemi. – Spójrz! Tam jest drugi księżyc! – pisnęła. W kałuży po deszczu odbijał się blask prawdziwego księżyca.

Kotki zeskoczyły z drzewa i podeszły do kałuży. Mruczek ostrożnie wyciągnął łapkę i dotknął wody. Odbicie rozbłysło i rozpłynęło się w kręgach. – Złapaliśmy go! – zawołał z zachwytem. Puszka też zanurzyła łapkę i oba kociaki chlapały się radośnie.

Po chwili wróciły do domu. Mama-kotka uśmiechnęła się, widząc ich mokre łapki. – Gdzie byliście? – zapytała. – Goniliśmy księżyc! – odpowiedziały chórem. Mama pogłaskała je po głowach. – Każdy ma swoje małe marzenia. Ważne, by je przeżywać razem.

Mruczek i Puszka zwinęły się w kłębek na miękkim kocu. Za oknem gwiazdy mrugały przyjaźnie, a księżyc cicho im towarzyszył. – Dobranoc, księżycu – szepnął Mruczek. – Dobranoc – odszepnęła Puszka, zasypiając. I wszystkie kotki spały spokojnie aż do rana.