Bajka o przyjaźni kotków i piesków

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju łąki mieszkała Kicia – biała kotka o miękkim futerku i zielonych oczach. Obok, w budzie pod wielkim dębem, mieszkał Pimpuś – mały, brązowy piesek z merdającym ogonkiem. Kicia lubiła cicho mruczeć i bawić się kłębkiem wełny, a Pimpuś uwielbiał głośno szczekać i gonić piłkę. Pewnego dnia Kicia podeszła do płotu i spojrzała na Pimpusia.

– Dlaczego zawsze tak głośno szczekasz? – zapytała Kicia, przeciągając się leniwie. – Ja wolę cichutko mruczeć i patrzeć na motyle.

Pimpuś usiadł i przekrzywił głowę. – A ja lubię biegać i hałasować! Ale wiesz co? Może pobawimy się razem? – zaproponował nieśmiało.

Kicia zastanowiła się chwilę. – Dobrze, ale nie za głośno – powiedziała. Pimpuś obiecał, że będzie cichutki. Zaczęli bawić się w chowanego. Kicia schowała się za krzakiem, a Pimpuś szukał jej, węsząc noskiem. Kiedy ją znalazł, merdał ogonem tak mocno, że aż zamiatał liście.

Potem Pimpuś przyniósł piłkę. – Rzuć, a ja złapię! – zawołał. Kicia rzuciła piłkę łapką, ale piłka potoczyła się pod płot. Oboje pobiegli po nią i wpadli na siebie, przewracając się na miękką trawę. Zaczęli się śmiać – Kicia cichutko, a Pimpuś głośno, ale tym razem Kici wcale to nie przeszkadzało.

– Fajnie się z tobą bawi – powiedziała Kicia. – Nawet jeśli jesteś głośny.

– A ty jesteś fajna, nawet jeśli jesteś cicha – odpowiedział Pimpuś. – Możemy być przyjaciółmi, mimo że jesteśmy inni.

Od tego dnia Kicia i Pimpuś bawili się razem każdego popołudnia. Kicia uczyła Pimpusia cicho skradać się po trawie, a Pimpuś uczył Kicię głośno merdać ogonem. Kiedy zapadał wieczór, siadali obok siebie na łące i patrzyli, jak gwiazdy zapalają się na niebie. Kicia mruczała cichutko, a Pimpuś kładł głowę na jej miękkim futerku. I tak, w ciszy i spokoju, zasypiali, wiedząc, że przyjaźń nie zna różnic.