Kotek Psotek i Gwiazdka Nocna

— Bajka do czytania —

Mały kotek o imieniu Psotek mieszkał w ciepłym domku z dużym oknem. Miał miękkie łapki, wesołe oczy i ogonek, który ciągle się kręcił, bo Psotek nigdy nie mógł usiedzieć na miejscu.

Każdego wieczoru, gdy mama kotka mówiła: „Psotku, pora spać”, on machał ogonkiem i piszczał: „Nie chcę! Jest jeszcze tyle do roboty!” I zamiast iść do koszyka, gonił zwiniętą włóczkę, skakał za muchą albo chował się za firanką.

Pewnej nocy, gdy znów brykał po pokoju, zobaczył coś wyjątkowego. Przez okno wpadł mały, srebrzysty promyk. To była Gwiazdka Nocna – malutkie światełko, które tańczyło w powietrzu jak iskierka.

„Kim jesteś?” – zapytał zdziwiony Psotek. „Jestem przyjaciółką spokojnych chwil” – odpowiedziała cichutko Gwiazdka. „Przychodzę do tych, którzy potrzebują odpocząć. Czy chcesz ze mną pobyć chwilę w ciszy?” Psotek zamrugał oczkami i skinął głową.

Gwiazdka usiadła na parapecie i zaczęła opowiadać o gwiazdach na niebie, które mrugają do kotków, gdy te śpią słodko. Psotek położył się na poduszce i słuchał. Zobaczył, jak światło gwiazdki rysuje na suficie delikatne wzory – jak kotki tańczące w chmurach.

„Widzisz” – szepnęła Gwiazdka – „noc nie jest po to, by się bać lub nudzić. Noc to czas, gdy marzenia robią się mięciutkie i ciepłe, a ty możesz odpocząć po całym dniu szalonych psot”. Psotek ziewnął i przytulił się do swojego pluszowego myszki.

Po chwili Gwiazdka musiała lecieć dalej, bo inne kotki też czekały na jej wizytę. Ale obiecała, że wróci następnej nocy. Psotek został sam w pokoju, ale już nie miał ochoty brykać. Czuł się spokojny i bezpieczny.

Zamknął oczy, a wokół niego zrobiło się cicho i ciepło. Słyszał tylko bicie swojego serduszka i daleki szum wiatru za oknem. Pomyślał: „Jaka piękna jest noc, kiedy się jej nie gonisz, tylko pozwolisz, by cię otuliła”. I wtedy zasnął głęboko, śniąc o gwiazdkach i mięciutkich chmurkach.

Następnego dnia Psotek nie był już takim psotnikiem – nadal biegał i skakał, ale gdy nadchodziła noc, sam przypominał sobie o Gwiazdce i kładł się spać z uśmiechem. A mama kotka mruczała zadowolona: „Mój mały kotek w końcu polubił dobranoc”.