Bajka o koszmarnych snach i Krainie Spokoju

— Bajka do czytania —

Lena miała pięć lat i bardzo się bała spać. Każdej nocy pojawiały się koszmary – ogromne cienie i straszne stwory. Mama mówiła, że to tylko sny, ale Lena czuła, że są prawdziwe. Pewnej nocy coś się zmieniło.

Gdy Lena zamknęła oczy, znalazła się w ciemnym lesie. Drzewa wyglądały jak wielkie potwory z długimi ramionami. Zerwał się wiatr, a zza pnia wyłonił się cień. „Nie bój się” – szepnął ktoś cichutko. Lena rozejrzała się i ujrzała małe, srebrne światełko.

To była Iskierka – maleńka iskierka światła. „Jestem strażniczką twoich snów” – powiedziała cieniutkim głosikiem. „Koszmary to tylko zagubione historie, które potrzebują twojej pomocy”. Lena zdziwiła się, ale poczuła się odważniejsza. Zapytała, co ma robić.

Iskierka zabłysła jaśniej. „Chodź, pokażę ci” – rzekła i popłynęła przed siebie. Nagle z cienia wyłoniła się wielka postać – Włochaty Cień z wielkimi zębami. Lena chciała uciekać, ale Iskierka zatrzymała ją: „Zapytaj, czego potrzebuje”.

Lena zebrała się na odwagę i spytała: „Czemu jesteś taki straszny?”. Włochaty Cień westchnął. „Bo nikt nie chce się ze mną bawić. Jestem samotny i tęsknię za przyjaciółmi”. Lena zrozumiała, że nawet koszmary mogą być smutne. „Pobawię się z tobą” – powiedziała.

Cień uśmiechnął się i zmienił w miękkiego, puszystego misia. Las przestał być straszny – drzewa zamieniły się w huśtawki, a ścieżki w kolorowe wstążki. Lena i Iskierka tańczyły z nowym przyjacielem, a wszystkie cienie dołączyły do zabawy.

Wtem Lena poczuła, że chce jej się spać. Iskierka otuliła ją srebrnym blaskiem. „Pamiętaj, każdy koszmar można oswoić, gdy zapytasz, czego mu brakuje. Masz w sobie odwagę”. Lena zamknęła oczy i zapadła w głęboki, spokojny sen.

Gdy obudziła się rano, czuła się lekko i radośnie. Wiedziała, że jeśli znów przyjdą straszne sny, porozmawia z nimi jak z przyjaciółmi. Od tego dnia Lena nie bała się nocy, a w jej pokoju zawsze świeciła mała, srebrna iskierka.

Wieczorem, leżąc w łóżku, patrzyła przez okno na gwiazdy. Iskierka spała w kieszeni jej piżamy. Lena uśmiechnęła się i pomyślała: „Nawet największy strach można zamienić w zabawę”. I tak zasnęła spokojnie, jak każdy odważny człowiek.