Mała koparka Kopuś i ważne zadanie

— Bajka do czytania —

Na dużym placu budowy mieszkała mała, żółta koparka o imieniu Kopuś. Miał okrągłe, wesołe oczy i malutką łyżkę, która z trudem nabierała garść ziemi. Każdego ranka budził się z marzeniem, aby kopać tak głęboko jak największe koparki.

Kopuś patrzył, jak wielkie koparki – Kopa i Koperta – z łatwością ryją ogromne doły i przenoszą góry piasku. Ich potężne łyżki unosiły się wysoko, a silniki warczały głośno i dumnie. Kopuś czuł, że jest za mały, by im dorównać.

Pewnego dnia koparki dostały ważne zadanie: miały wykopać rów na kabel elektryczny, który miał popłynąć do nowego domku na końcu placu. Kopa i Koperta zaczęły kopać z całych sił, ale ich wielkie łyżki były zbyt szerokie i niszczyły delikatne korzenie pobliskich kwiatków. Robotnicy smutno pokręcili głowami.

Kopuś podszedł cichutko i zapytał: – A może ja spróbuję? Moja łyżka jest wąska i mała – zmieszczę się między kwiatkami. Robotnicy spojrzeli po sobie, a potem uśmiechnęli się. – No, spróbuj, Kopusiu – powiedzieli.

I Kopuś zaczął kopać. Jego mała łyżka ostrożnie nabierała ziemię, nie ruszając ani jednego listka. Kopał powolutku, ale wytrwale – centymetr po centymetrze. Po godzinie przed nim leżał zgrabny, wąziutki rowek – idealny na kabel.

Robotnicy byli zachwyceni! Położyli kabel w rowku, a potem zasypali go ziemią. Wkrótce w nowym domku zapaliły się światła. Wszyscy dziękowali Kopusiowi i głaskali go po żółtej kabinie. Mała koparka poczuła dumę – zrobił coś, czego nikt inny nie mógł.

Gdy zapadł wieczór, Kopuś wrócił do swojego ciepłego garażu. Zmęczony, ale szczęśliwy, położył się na miękkiej ziemi i spojrzał przez okno. Na niebie błyszczały gwiazdy – jedna mała, druga większa. Kopuś pomyślał, że każda z nich jest inna, ale wszystkie są ważne.

Przymknął oczy, a wokół zapanowała cisza. Nad placem budowy unosił się spokojny szept wiatru, a gwiazdy świeciły tak jasno, że Kopuś wiedział – nawet mała koparka może spełnić wielkie marzenia. Dobranoc, Kopusiu, dobranoc.