Bajka o małej koparce i wiernej wywrotce

— Bajka do czytania —

W wielkim, żółtym kamieniołomie, gdzie słońce świeciło na stalowe maszyny, mieszkała mała koparka o imieniu Kicia. Kicia była malutka, miała tylko jedną małą łyżkę, ale za to wielkie, błyszczące oczy i jeszcze większe serce.

Każdego ranka Kicia budziła się w swoim przytulnym garażu obok ogromnych, huczących maszyn. Najbardziej ze wszystkich podziwiała wielką wywrotkę Wandę. Wanda była potężna, miała ogromne koła i zawsze woziła góry żwiru. Kicia bardzo chciała być taka jak Wanda – silna i ważna.

Pewnego dnia, gdy Kicia kopała mały dołek pod płotem, usłyszała smutny dźwięk. To Wanda stała przy wielkiej stercie kamieni i płakała. „Co się stało, Wando?” – zapytała Kicia cienkim głosikiem. „Nie mogę wjechać na górkę” – odpowiedziała Wanda. „Moje koła są za duże, a ścieżka jest za wąska. A ja tak bardzo chciałam pomóc małym ptaszkom zbudować gniazdo na szczycie.”

Kicia spojrzała na swoją małą łyżkę i pomyślała. „A może ja mogę pomóc?” – powiedziała nieśmiało. „Jestem mała, ale mogę kopać wąskie ścieżki. A ty, Wando, możesz wozić małe kamienie dla ptaszków.” Wanda uśmiechnęła się przez łzy. „Naprawdę? Myślisz, że damy radę?”

I tak zaczęła się ich wielka przygoda. Kicia kopała delikatnie małe rowki, a Wanda ostrożnie jechała za nią, zwożąc małe kamyki. Pracowały cały dzień, aż zbudowały najpiękniejsze gniazdo na świecie. Ptaszki ćwierkały z radości, a Kicia i Wanda usiadły obok siebie, zmęczone, ale szczęśliwe.

„Wiesz, Kiciu” – powiedziała Wanda, gdy słońce zachodziło – „myślałam, że tylko duże maszyny są ważne. Ale ty pokazałaś mi, że małe też mogą robić wielkie rzeczy.” Kicia przytuliła się do koła Wandy. „Razem jesteśmy najlepsze” – szepnęła.

Tej nocy w kamieniołomie było cicho. Kicia i Wanda stały obok siebie, patrząc na gwiazdy. „Czas spać, przyjaciółko” – powiedziała Wanda. Kicia zamknęła swoje małe oczka i uśmiechnęła się. Wiedziała, że nawet jeśli jest mała, ma w sobie ogromną moc – moc przyjaźni.

Wokół zapadła cisza, tylko gwiazdy migotały nad śpiącymi maszynami. Dobranoc, mała koparko. Dobranoc, wielka wywrotko. Śpijcie spokojnie, bo jutro czekają na was nowe przygody, a najważniejsze, że zawsze możecie na siebie liczyć.