Kopareczka i przyjaciele

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Maszynkowo mieszkała mała koparka o imieniu Kasia. Była żółta, miała wielką łyżkę i bardzo lubiła kopać dołki. Każdego ranka wyruszała na plac budowy, gdzie czekała na nią przyjaciółka – wywrotka Wojtek.

Kasia miała zadanie wykopać fundamenty pod nowy plac zabaw. – To będzie wspaniałe miejsce, gdzie dzieci będą się bawić! – pomyślała i z zapałem zaczęła pracować. Łyżką zgarniała ziemię, a Wojtek podjeżdżał, by zabrać urobek. – Już jadę! – wołał, przechylając skrzynię i wysypując piasek na wielką kupę.

Nagle pojawił się problem: ziemia była bardzo twarda. Kasia próbowała kopać, ale łyżka odbijała się od kamieni. – Nie dam rady! – westchnęła smutno. Wojtek zatrzymał się i pomyślał chwilę. – Może potrzebujemy pomocy? – zaproponował. Kasia skinęła łyżką, a oni razem pojechali po ciężki walec – Pysię, która ugniatała ziemię.

Pysia przyjechała z uśmiechem. – Razem będzie łatwiej! – powiedziała i zaczęła jeździć tam i z powrotem, spłaszczając podłoże. Kasia poczuła, że grunt robi się miękki. – Teraz ja! – zawołała radośnie i zaczęła kopać głęboki dół. Wojtek podziwiał jej pracę i czekał, aż będzie mógł zabrać ziemię.

Gdy fundament był gotowy, wszystkie maszyny zebrały się wokół. – Zrobiliśmy to razem! – cieszyła się Kasia. – Bez Waszej pomocy nie dałabym rady. Wojtek i Pysia uśmiechnęli się. – Każdy ma swoją rolę, a razem możemy stworzyć coś wspaniałego – powiedział Wojtek, pokazując na pusty plac, który wkrótce miał być pełen huśtawek i zjeżdżalni.

Nadszedł wieczór. Słońce zaszło nad Maszynkowem, a małe maszyny wróciły do swojego garażu. Kasia była zmęczona, ale szczęśliwa. – Dziękuję, przyjaciele – szepnęła, wtulając łyżkę w miękki piasek. Wojtek zamknął oczy, a Pysia oparła się o ścianę. Wszystkie czuły ciepło i spokój.

Nad garażem zaświeciły gwiazdy. Kasia pomyślała o tym, jak wspaniale jest pracować z innymi, i powoli zasnęła. Śniły jej się uśmiechnięte dzieci na nowym placu zabaw, a wokół panowała cisza i harmonia. Dobranoc, kopareczko – szepnął wiatr. Dobranoc, maszynki.