Kopka i Traktuś – przyjaciele z placu budowy

— Bajka do czytania —

Na małym placu budowy, gdzie słońce świeciło przez cały dzień, mieszkały dwie przyjaciółki: pomarańczowa koparka Kopka i zielony traktor Traktuś. Każdego ranka wstawały wcześnie, by pomagać budować nowe place zabaw dla dzieci.

Kopka uwielbiała swoją pracę. Swoją wielką, żółtą łyżką nabierała ziemię i wyrzucała ją wysoko w górę, aż grudy leciały daleko. „Jestem najważniejsza!” – myślała, kopiąc głębokie doły.

Traktuś był cichszy. Miał duże, gumowe koła i przyczepę pełną piasku. Woził go z jednego końca placu na drugi. „Ja też robię coś ważnego” – mruczał pod nosem, ale Kopka go nie słyszała.

Pewnego dnia Kopka kopała tak długo, że wykopała bardzo głęboki dół. Nagle usłyszała płacz. To mały chłopiec w niebieskiej czapce stał nad dołem i szlochał. Zgubił swoją czerwoną łopatkę.

Kopka zmartwiła się. „Jak go wyciągnąć? Moja łyżka jest za duża i nie sięga tak głęboko.” Wtedy usłyszała cichy dźwięk: to Traktuś podjechał blisko. „Mogę pomóc” – powiedział. „Mam mały hak na przyczepie, którym wyciągnę łopatkę.”

Razem udało im się uratować łopatkę. Chłopiec uśmiechnął się szeroko i pobiegł się bawić. Kopka spojrzała na Traktusia i powiedziała: „Dziękuję, bez ciebie bym nie dała rady. Każdy z nas jest ważny, bo razem możemy więcej.”

Od tego dnia Kopka i Traktuś pracowali razem. Kopali, woził, a wieczorem, gdy zapadł zmrok, odpoczywali obok siebie pod rozgwieżdżonym niebem. „Dobranoc, przyjacielu” – szepnęła Kopka i zamknęła swoje wielkie oczy. Cisza otuliła plac budowy, a gwiazdy świeciły im do snu.