Kopareczka i Traktorek

— Bajka do czytania —

Na malutkim placu budowy mieszkały dwie maszyny: Kopareczka, która uwielbiała kopać dołki, i Traktorek, który woził ziemię. Każdego dnia robiły coś innego – ale nigdy razem.

Kopareczka swoją wielką łyżką kopała głębokie dziury. Była bardzo dumna, bo umiała wykopać dół nawet dla wielkiego drzewa. Traktorek jeździł w kółko, przewożąc piasek i kamienie. Jego koła głośno tupały: tup, tup, tup.

Pewnego dnia na placu pojawiła się wielka góra ziemi. Kopareczka próbowała ją rozkopać, ale ziemia była za twarda. Traktorek chciał ją odwieźć, ale nie mógł podjechać blisko, bo były tam kamienie.

Kopareczka zmartwiła się: – Co my zrobimy? – A Traktorek pomyślał chwilę i powiedział: – A gdybyśmy spróbowali razem? Ty rozkopiesz ziemię, a ja ją wywiozę!

I tak zaczęli współpracować. Kopareczka ostrożnie kopała, a Traktorek podjeżdżał i zabierał ziemię. Szło im szybciej niż kiedykolwiek! Kamienie też zniknęły, bo Traktorek odwoził je na drugi koniec placu.

Po kilku godzinach góra ziemi zniknęła. Na jej miejscu powstało równe boisko do zabawy. Kopareczka i Traktorek spojrzeli na siebie i uśmiechnęli się wielkimi, maszynowymi uśmiechami.

– Dziękuję, Traktorku! Bez ciebie bym nie dała rady. – A ja bez ciebie nie miałbym co wozić – odpowiedział Traktorek. Od tego dnia zawsze pracowali razem, pomagając sobie nawzajem.

Gdy słońce zaszło, Kopareczka z Traktorkiem schowały się do swojej szopy. Na niebie zaświeciły gwiazdy, a one zamknęły oczy – cicho i spokojnie. Dobranoc, maszynki. Dobranoc, maluchu.