Bajka o konikach na dobranoc: Tajemnica Leśnej Polany

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolinie, gdzie trawa była miękka jak aksamit, a strumyk śpiewał wesołe piosenki, mieszkał sobie mały konik o imieniu Lisek. Miał złotą grzywę i białe łatki na grzbiecie, a jego oczy błyszczały jak dwa kasztany.

Lisek uwielbiał biegać po łące razem ze swoimi przyjaciółmi: Misią, klaczką o brązowej sierści, i Kropką, małym kucykiem w cętki. Każdego dnia odkrywali nowe zakątki doliny, ale najbardziej lubili tajemniczą Leśną Polanę, gdzie rosły kolorowe kwiaty i fruwały motyle.

Pewnego popołudnia, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Lisek zaproponował: „Pobawmy się w chowanego między drzewami!”. Misia i Kropka zgodziły się z radością. Lisek zamknął oczy i zaczął liczyć: „Raz, dwa, trzy…”. Gdy otworzył oczy, nikogo nie było widać.

Lisek szukał swoich przyjaciół wśród krzaków i za starym dębem, ale nagle usłyszał cichy płacz. To była Kropka, która utknęła w gęstych zaroślach. „Nie mogę się wydostać!” – zawołała ze smutkiem. Lisek podszedł bliżej i zobaczył, że gałęzie splątały się wokół nóg kucyka.

„Nie martw się, Kropko!” – powiedział Lisek. „Pomogę ci”. Zaczął delikatnie rozplątywać gałęzie, ale były bardzo mocno splecione. Wtedy zza drzewa wybiegła Misia, która usłyszała wołanie. Razem z Liskiem zaczęli ostrożnie odginać gałęzie, aż w końcu Kropka była wolna.

„Dziękuję wam!” – pisnęła Kropka, otrząsając się z liści. „Gdyby nie wy, zostałabym tam do zmroku”. Lisek uśmiechnął się i powiedział: „Przyjaciele zawsze sobie pomagają. To najważniejsze”. Misia dodała: „I razem jesteśmy silniejsi!”.

Gdy słońce zaszło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, trzy koniki wróciły do swoich domków. Lisek położył się na miękkim sianie i zamknął oczy. Czuł ciepło w sercu, bo wiedział, że ma wspaniałych przyjaciół. Za oknem gwiazdy mrugały do niego, szepcząc: „Dobranoc, mały koniku”.

Tej nocy Lisek śnił o Leśnej Polanie, o przygodach i o tym, jak ważna jest przyjaźń. A gdy księżyc wszedł wysoko na niebo, wszystkie koniki w dolinie spały spokojnie, otulone ciszą i blaskiem gwiazd.