Bajka o koniach i kucykach: Perełka i Promyk

— Bajka do czytania —

W małej stadninie nad potokiem mieszkały dwa kuce: mała siwa kuczka o imieniu Perełka i jej starszy przyjaciel, gniady kuc o imieniu Promyk. Perełka była ciekawska i zawsze chciała odkrywać nowe rzeczy, a Promyk był spokojny i opiekuńczy.

Pewnego dnia Perełka zobaczyła za łąką tajemniczy las. "Promyku, chodźmy tam!" – zawołała. Promyk potrząsnął grzywą i odpowiedział: "Już późno, a las jest głęboki. Lepiej wróćmy do stajni." Ale Perełka nie słuchała i pobiegła w stronę lasu.

W lesie było ciemno i cicho. Perełka szła dalej, aż zgubiła się. Straciła z oczu znajomy szlak. "Gdzie jesteś, Promyku?" – zapłakała cicho. Wtedy usłyszała tętent kopyt. To był Promyk, który ją szukał.

"Nie bój się, Perełko. Jestem przy tobie" – powiedział Promyk. Razem szli przez las, a Promyk świecił swoją gniadą sierścią w blasku księżyca. Pokazał jej, że gwiazdy nad ich głowami tworzą wzory – drogowskazy dla zagubionych.

Perełka spojrzała w niebo i zobaczyła Wielki Wóz. "To jest ta gwiazda, która wskazuje drogę do domu" – wyjaśnił Promyk. Ruszyli za gwiazdami i wkrótce wyszli na znajomą łąkę.

W stajni czekało już na nich ciepłe siano i miłe sąsiedztwo innych koni. Perełka przytuliła się do Promyka i wyszeptała: "Dziękuję, że mnie znalazłeś. Już zawsze będę słuchać twoich rad." Promyk uśmiechnął się i zamknął oczy.

Noc zapadła cicho nad padokiem. Księżyc srebrzył grzywy kucyków, a wiatr niósł zapach macierzanki. Perełka wtuliła pysk w szyję przyjaciela i zasnęła spokojnie, czując się bezpiecznie. Dobranoc.