Kogut Franek i jego wspaniały głos

— Bajka do czytania —

W małym gospodarstwie na skraju lasu mieszkał kogut o imieniu Franek. Każdego ranka jego donośne 'Kukuryku!' budziło wszystkich mieszkańców. Ale Franek nie zdawał sobie jeszcze sprawy, jak wyjątkowy jest jego głos i ile dobrego może nim zdziałać.

Pewnego dnia Franek zauważył, że jego przyjaciel króliczek Staś wygląda na bardzo smutnego. 'Co cię trapi, przyjacielu?' - zapytał kogut. 'Zgubiłem swój ulubiony marchewkowy kamyk' - westchnął królik. 'To bardzo ważna pamiątka po moim dziadku.'

Franek postanowił pomóc. Wspiął się na najwyższe ogrodzenie i zaczął głośno piać: 'Kukuryku! Kto znajdzie marchewkowy kamyk Stasia?' Jego głos rozniósł się po całej okolicy. Wkrótce z różnych stron zaczęły zbiegać się zwierzęta, każde niosąc jakiś znaleziony kamyk.

Kura Basia przyniosła okrągły, biały kamyk. Owca Marysia znalazła niebieski, gładki kamień. Ale żaden nie był tym właściwym. Franek nie poddawał się i znów zapiał, tym razem jeszcze głośniej. Nagle z krzaków wyłoniła się mała myszka trzymająca w łapkach pomarańczowy kamyk w kształcie marchewki.

To był właśnie zgubiony skarb Stasia! Króliczek aż podskoczył z radości. 'Dziękuję ci, Franku!' - zawołał. 'Twój głos jest naprawdę wyjątkowy!' Kogut poczuł się bardzo dumny, ale też i zaskoczony, że jego pienie może tak pomóc.

Następnego dnia Franek usłyszał płacz małej kurczaczki Zuzi, która zgubiła się w wysokiej trawie. Znów użył swojego mocnego głosu, aby pomóc. 'Kukuryku! Zuzia, jesteśmy tutaj!' - wołał, aż kurczaczek odnalazł drogę do domu po dźwięku jego głosu.

Wieść o niezwykłym kogucie szybko rozeszła się po okolicy. Zwierzęta zaczęły przychodzić do Franka z różnymi prośbami. Kogut pomagał odnaleźć zagubione przedmioty, wzywał pomoc, a nawet swoim śpiewem uspokajał młode zwierzątka przed snem.

Od tej pory Franek nie tylko budził wszystkich o świcie, ale stał się prawdziwym bohaterem gospodarstwa. Zrozumiał, że jego głos to nie tylko codzienny obowiązek, ale dar, którym może dzielić się z innymi. A gdy zapadał zmrok, jego ostatnie 'Kukuryku' brzmiało jak najpiękniejsza kołysanka.