Sznur i huśtawka nad Kaczym Stawem

— Bajka do czytania —

Nad małym, błyszczącym stawem mieszkało pięć kaczuszek: Kika, Tolo, Różana, Florek i Mela. Każda była inna, ale wszystkie uwielbiały razem pływać i pluskać się w wodzie.

Pewnego słonecznego poranka kaczuszki znalazły na brzegu długi, gruby sznur. Leżał skręcony wśród trzcin i wyglądał tajemniczo. Kika podniosła go dziobem i krzyknęła: „Zróbmy z niego coś fajnego!” Wszystkie otoczyły sznur, zastanawiając się, co można by z nim zrobić.

Kika chciała zrobić linę do przeciągania i ścigać się. Tolo martwił się, że lina może być niebezpieczna, i proponował, żeby zrobić z niej bezpieczne ogrodzenie wokół gniazda. Różana marzyła o ozdobnych kokardkach na szyję. Florek, zawsze szybki, wołał: „Zróbmy huśtawkę, która pędzi jak wiatr!” A Mela, które lubiła spokój, szepnęła: „Może lepiej zrobić przytulny mostek, żeby leniwie się na nim bujać?”

Kaczuszki zaczęły się kłócić. Każda krzyczała, że jej pomysł jest najlepszy. Kika tupała nogami, Tolo dąsał się, Różana płakała, Florek machał skrzydłami, a Mela schowała głowę pod skrzydło. Hałas było słychać aż na drugim końcu stawu.

Wtedy z wody wynurzyła się Babcia Krysi – stara, mądra kaczka o siwych piórach. Spokojnie zapytała: „Dlaczego tak krzyczycie?” Kaczuszki opowiedziały o sznurze i swoich pomysłach. Babcia Krysi uśmiechnęła się: „Każdy z waszych pomysłów jest dobry, ale żaden nie jest lepszy od innych. Może uda wam się zrobić coś, co spodoba się wszystkim, jeśli tylko posłuchacie się nawzajem.”

Kaczuszki usiadły w kółku. Najpierw każda opowiedziała, dlaczego jej pomysł jest ważny. Kika lubiła zabawę i ruch, Tolo bezpieczeństwo, Różana piękno, Florek szybkość, a Mela ciszę i spokój. Kiedy skończyły, milczały przez chwilę. Nagle Kika zawołała: „A gdybyśmy zrobiły huśtawkę, która może być i szybka, i bezpieczna, i ładna, i cicha?” Wszystkie spojrzały na siebie z uśmiechem.

Zabrały się do pracy. Kika zawiesiła sznur wysoko na gałęzi, Tolo wzmocnił węzły, Różana przywiązała do sznura kolorowe wstążki, Florek dodał drewniane siedzisko, które można było obracać, a Mela wyłożyła je miękkim mchem. Huśtawka była gotowa – wyglądała cudownie.

Najpierw Kika huśtała się wysoko, krzycząc z radości. Potem Florek huśtał się najszybciej, jak umiał. Później Różana huśtała się powoli, podziwiając wstążki. Tolo sprawdził, że wszystko jest bezpieczne, a Mela bujała się leniwie, patrząc w niebo. Każda znalazła swój sposób na huśtawkę. Bawiły się tak całe popołudnie – razem, choć każda inaczej.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, zmęczone kaczuszki położyły się w swoim gnieździe z trzciny. Słychać było tylko cichy plusk wody i szum wiatru. Nad stawem zapadła cisza, a na niebie zaczęły migotać pierwsze gwiazdy. Dobranoc, kaczuszki – szepnęła Babcia Krysi.