Bajka o Jezusie i małym baranku

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego dnia, gdy Jezus przechadzał się po zielonych wzgórzach Galilei, usłyszał ciche beczenie. Za krzakiem róż dzikich znalazł małego, przestraszonego baranka, który zgubił swoją owczą rodzinę. Baranek drżał ze strachu, ale gdy tylko zobaczył łagodne oczy Jezusa, od razu się uspokoił.

Jezus delikatnie pogłaskał miękką wełnę baranka i powiedział: 'Nie bój się, mały przyjacielu. Pomogę ci odnaleźć twoją mamę'. Wziął baranka na ręce i razem wyruszyli na poszukiwania. Baranek przytulił się do Jezusa, czując się bezpiecznie w Jego ramionach.

Po drodze spotkali wesołą pszczółkę, która bzyczała od kwiatka do kwiatka. 'Czy widziałaś może stado owiec?' - zapytał Jezus. 'O tak!' - odpowiedziała pszczółka. 'Widziałam je niedaleko strumienia, gdzie rośnie najsłodszy kwiat koniczyny!' Podziękowali pszczółce i ruszyli w kierunku strumienia.

Gdy dotarli nad wodę, zobaczyli rodzinę kaczek pływających w kręgu. 'Dzień dobry!' - zawołał Jezus. 'Czy nie widzieliście tu przypadkiem stada owiec?' Mama kaczka odpowiedziała: 'Widzieliśmy je rano, poszły w kierunku starego dębu na wzgórzu'. Baranek uradował się, bo znał to miejsce - to była jego ulubiona zabawa.

Idąc dalej, Jezus i baranek spotkali mądrą sowę, która spała na gałęzi. 'Przepraszam, że cię budzę' - szepnął Jezus. 'Czy mogłabyś nam pomóc odnaleźć stado owiec?' Sowa otworzyła jedno oko i powiedziała: 'Hoo, hoo... Widziałam je niedawno na łące pełnej stokrotek'. Podziękowali i ruszyli w stronę łąki.

Na łące było pięknie i słonecznie. Baranek rozglądał się pełen nadziei. Nagle usłyszeli znajome beczenie. To mama owca i całe stado szukały swojego zagubionego malucha! Baranek podskoczył z radości i pobiegł do swojej rodziny, która otoczyła go troskliwie.

Jezus uśmiechnął się, widząc tę radosną scenę. Mama owca podziękowała Mu serdecznie: 'Dziękujemy Ci, dobry Jezusie, że przyprowadziłeś nam nasze dziecko z powrotem'. Wszystkie owce otoczyły Jezusa, wyrażając swoją wdzięczność. Nawet małe jagnięta tańczyły z radości.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Jezus pobłogosławił stadu i ruszył w dalszą drogę. Baranek długo machał mu na pożegnanie, a gwiazdy na niebie mrugały, jakby się uśmiechały do tej pięknej przyjaźni. Wszystkie zwierzęta na łące zasypiały spokojnie tej nocy, czując, że są pod dobrą opieką.