Jagodowa Przygoda Jasia i Małgosi

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za lasem, mama upiekła pachnące jagodowe ciasto. Jaś i Małgosia siedzieli przy stole i marzyli, żeby same nazbierać jagód.

– Mamusiu, czy możemy iść do lasu? – zapytała Małgosia. Mama się uśmiechnęła i dała im dwa małe koszyczki. – Idźcie, ale wracajcie przed zmrokiem – powiedziała.

Jaś i Małgosia wzięli się za rączki i pobiegli ścieżką w stronę lasu. W lesie było cicho, a ptaszki śpiewały wesołe piosenki. Dzieci zaczęły zbierać jagody – do koszyczka Jasia wpadały niebieskie, do koszyczka Małgosi czerwone.

Ale im dalej szły, tym więcej jagód widziały. Raz, dwa, trzy – zapomniały o ścieżce. Kiedy się obejrzały, wokół były tylko drzewa. – Gdzie jest dom? – zmartwił się Jaś. Małgosia mocno ścisnęła jego dłoń.

Nagle z krzaka wyskoczyła mała wiewiórka. Miała puszysty ogon i bystre oczka. – Co się stało? – zapytała. – Zgubiliśmy się – szepnęła Małgosia. Wiewiórka puknęła się w łebek i powiedziała: – Nie martwcie się, znam drogę!

Wiewiórka skakała z gałęzi na gałąź, a dzieci szły za nią. Po chwili zobaczyły znajomy płotek. – To nasz dom! – ucieszył się Jaś. Mama czekała w drzwiach i przytuliła ich mocno. – Jacy jesteście dzielni, że prosiliście o pomoc – pochwaliła.

Wieczorem jedli jagodowe ciasto, a wiewiórka dostała orzeszka. Mama powiedziała: – Kiedy się zgubicie, zawsze pytajcie innych. Świat jest pełen przyjaciół, którzy chętnie pomogą.

Potem Jaś i Małgosia umyli zęby, włożyli piżamki i położyli się do łóżek. Przez okno wpadało światło gwiazd, a w lesie wiewiórka już spała w swojej dziupli. Cicho, cichutko… dobranoc, małe jagódki.