Kolorowy Klucz Jasia i Małgosi

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia Jaś i Małgosia, rodzeństwo z małego domku na skraju lasu, znaleźli na strychu dziwny, stary klucz. Był cały błyszczący, a na jego uchwycie wyryto wzór słońca i księżyca.

– Spójrz, Małgosiu! – zawołał Jaś, obracając klucz w dłoniach. – Skąd on się tu wziął?

Małgosia przyjrzała się uważnie. – Na pewno do czegoś pasuje. Może otwiera jakąś skrzynię albo drzwi? – powiedziała z zaciekawieniem.

Postanowili poszukać. Przetrząsnęli cały strych, ale nigdzie nie było zamka, do którego klucz by pasował. Aż w końcu Małgosia zauważyła małe, ledwo widoczne drzwiczki w ścianie, ukryte za starym kufrem.

Klucz wszedł w zamek z cichym kliknięciem. Drzwi otworzyły się powoli, ukazując długi, kolorowy korytarz. Ściany mieniły się jak tęcza, a podłoga była zrobiona z miękkiego, zielonego mchu.

– Chodźmy! – szepnął Jaś, biorąc siostrę za rękę. Weszli do środka i natychmiast znaleźli się w cudownej krainie, gdzie wszystko było pełne barw. Kwiaty śpiewały, a drzewa miały liście we wszystkich odcieniach nieba.

Spotkali tam dziwne stworzenia: małego, niebieskiego ptaszka, który mówił ludzkim głosem, i różowego zająca, który tańczył na polanie. Każde z nich było inne i wyjątkowe.

– Dlaczego jesteście tacy kolorowi? – zapytała Małgosia. Ptaszek zaświergotał: – Bo każdy z nas jest inny i to jest piękne! Nie ma dwóch takich samych istot w całej krainie.

Jaś i Małgosia spędzili tam całe popołudnie, bawiąc się i ucząc od nowych przyjaciół. Zrozumieli, że różnice między nimi są czymś wspaniałym, a nie powodem do kłótni.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, wrócili do swojego domku. Klucz schowali w bezpiecznym miejscu, wiedząc, że zawsze mogą wrócić do tej kolorowej krainy.

Tej nocy, leżąc w łóżkach, patrzyli przez okno na gwiazdy. Każda gwiazda świeciła inaczej, ale wszystkie razem tworzyły piękne, migoczące niebo. – Dobranoc, Jasiu – szepnęła Małgosia. – Dobranoc, Małgosiu – odpowiedział Jaś, zamykając oczy.