Jaś i Małgosia oraz Tajemnica Cynamonowego Drzewa

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkało rodzeństwo – Jaś i Małgosia. Lubili biegać po łąkach, zbierać jagody i słuchać szumu drzew. Pewnego dnia, podczas spaceru, znaleźli coś niezwykłego: małe, złociste drzewo, które pachniało cynamonem.

Drzewo było niskie, a jego gałęzie uginały się pod ciężarem lśniących, brązowych owoców. Małgosia dotknęła jednego z nich i poczuła, jak jej palce stają się ciepłe i słodkie. – To musi być magiczne drzewo – szepnęła.

Jaś zerwał jeden owoc i ugryzł kawałek. Był słodki jak miód, a w środku krył maleńkie nasionka, które migotały w słońcu. – Możemy zabrać je do domu i zrobić z nich przysmaki – zaproponował.

Ale gdy chcieli zerwać więcej, zza krzaków wyskoczyła mała wiewiórka o rudym ogonku. – To drzewo jest dla wszystkich – powiedziała. – Jeśli weźmiecie za dużo, inni nie będą mieli czym się cieszyć.

Jaś i Małgosia spojrzeli na siebie. Małgosia zapytała: – A komu jeszcze potrzebne są te owoce? Wiewiórka wskazała łapką na polanę, gdzie siedziały ptaki, jeże i zajączki, wszystkie spragnione słodkiego poczęstunku.

Rodzeństwo zrozumiało, że dzielenie jest ważniejsze niż posiadanie wszystkiego dla siebie. – Zostańmy tu i pomóżmy rozdać owoce – zaproponował Jaś. Małgosia uśmiechnęła się i zaczęła podawać ptakom małe kawałki.

Wkrótce wszystkie zwierzęta jadły i śpiewały, a drzewo cynamonowe rozkwitło jeszcze piękniej, obdarowując wszystkich swoim zapachem. Jaś i Małgosia wrócili do domu z pustymi rękoma, ale z sercami pełnymi radości.

Tej nocy, gdy gwiazdy rozświetliły niebo, Małgosia przytuliła się do Jasia i szepnęła: – Dobrze, że nie zabraliśmy wszystkich owoców. Jaś zamknął oczy i odpowiedział: – Tak, dzielenie sprawia, że sny są słodsze. I zasnęli spokojnie, wsłuchani w ciszę lasu.