Bajka o Jasiu i zaczarowanym lesie

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka Jaś wybrał się na spacer do lasu. Mama dała mu koszyk z kanapkami i powiedziała: 'Bądź ostrożny, synku!'. Jaś obiecał, że wróci przed zachodem słońca. Gdy tylko wszedł między drzewa, zauważył coś niezwykłego - ścieżkę usianą błyszczącymi kamykami.

Jaś podszedł bliżej i zobaczył, że kamyki układają się w kształt strzałek. Ciekawość zwyciężyła i chłopiec postanowił podążyć za nimi. Ścieżka wiła się między drzewami, prowadząc go coraz głębiej do lasu. Nagle usłyszał cichutkie dzwoneczki i śmiech. 'Kto tam?' - zapytał Jaś, rozglądając się dookoła.

Zza drzewa wyłoniła się mała wiewiórka w niebieskiej pelerynce. 'Witaj w zaczarowanym lesie!' - powiedziała radośnie. 'Jestem Zuzia, strażniczka tej krainy. Szukamy właśnie kogoś takiego jak ty!'. Jaś był bardzo zdziwiony, ale też podekscytowany. Nigdy wcześniej nie spotkał mówiącej wiewiórki!

Zuzia zaprowadziła Jasia do wielkiego dębu, gdzie mieszkały inne leśne zwierzątka. Był tam jeż grający na skrzypcach, zając piekący ciasto i sowa czytająca książki. 'Wspaniale!' - zawołał Jaś. 'Ale dlaczego mnie szukaliście?'. Zwierzątka wyjaśniły, że potrzebują pomocy w odnalezieniu zaginionego klucza do skrzyni z leśnymi skarbami.

Jaś chętnie zgodził się pomóc. Wraz z nowymi przyjaciółmi wyruszył na poszukiwania. Sprawdzali pod korzeniami drzew, w dziuplach i nawet nad strumykiem. W pewnym momencie Jaś zauważył coś błyszczącego w trawie. 'Znalazłem!' - krzyknął radośnie. To był mały, srebrny kluczyk.

Zwierzątka były zachwycone. 'Jesteś naszym bohaterem!' - mówiły jedno przez drugie. Na znak wdzięczności zaprosiły Jasia na wielką ucztę. Jedli pyszne ciasto z jagodami, pili sok z malin i śpiewali wesołe piosenki. Jaś nigdy wcześniej nie bawił się tak wspaniale!

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Jaś zrozumiał, że czas wracać do domu. 'Dziękuję za ten wspaniały dzień!' - powiedział do swoich nowych przyjaciół. 'Obiecuję, że jeszcze was odwiedzę!'. Zuzia dała mu magiczny żołądź na pamiątkę. 'Wystarczy, że go potrząśniesz, a zawsze znajdziesz drogę do nas' - wyjaśniła.

Jaś wrócił do domu tuż przed zachodem słońca, tak jak obiecał mamie. Opowiedział jej o swoich przygodach, a mama uśmiechnęła się i przytuliła go mocno. Tej nocy Jaś zasnął z uśmiechem na twarzy, śniąc o zaczarowanym lesie i swoich nowych przyjaciołach. Żołądź leżał bezpiecznie pod jego poduszką, gotowy na kolejną przygodę.