Lisiątko i Dyniowa Noc

— Bajka do czytania —

W małym lesie, tuż za pagórkiem, mieszkał mały lisek o imieniu Felek. Był bardzo ciekawski i wesoły, ale miał jedną tajemnicę – bał się Halloween.

Co roku, gdy nadchodziła ta jesienna noc, a z domków na polanie dobiegały śmiechy i stukanie do drzwi, Felek chował się w swojej norze i zakrywał uszy łapkami. Najgorsze były tajemnicze dźwięki: szelest opadłych liści, pohukiwanie sowy i trzask gałęzi pod czyimiś krokami.

Jego przyjaciele – zajączek Kuba i mądra sowa Zosia – postanowili mu pomóc. „Felek, chodź z nami!” – zawołał Kuba, machając łapką. „Mamy dla ciebie coś wyjątkowego. Dziś jest noc dyni i będziemy szukać skarbów!” Zosia dodała: „W lesie nie ma niczego strasznego, tylko natura przygotowuje się do snu.”

Felek nieśmiało wyjrzał z nory. Światła lampionów migotały w oddali, a w powietrzu unosił się zapach cynamonu. Wziął głęboki oddech i dołączył do przyjaciół. Razem ruszyli ścieżką wśród drzew.

Po drodze usłyszeli cichutki płacz. To był mały jeżyk, który zgubił rodziców w gęstej mgle. Kuleczka drżał z zimna i smutku. „Nie martw się” – powiedział Felek, wyciągając łapkę. „Pomożemy ci ich znaleźć.” Przyjaciele otoczyli jeżyka, a Zosia wzleciała wysoko, by rozejrzeć się po lesie.

„Widzę ich!” – zawołała. „Są za starym dębem.” Felek zapalił małą dyniową latarenkę, którą dostał od Kuby, i oświetlił drogę. Światło rozproszyło mgłę, a jeżyk pobiegł w stronę rodziców. W nagrodę każde z nich dostało po małej, świecącej dyni.

Gdy wracali do domów, Felek poczuł, że strach całkowicie zniknął. „To było wspaniałe!” – szepnął. Zrozumiał, że ciemność nie jest straszna, gdy ma się przyjaciół u boku i gdy można komuś pomóc. Śmiech i ciepłe światło latarni towarzyszyły im aż do nory.

Tej nocy, gdy księżyc świecił nad lasem, a gwiazdy mrugały wesoło, Felek zasnął spokojnie w swojej norze. Wiedział, że następnego dnia znów wyjdzie z przyjaciółmi, by cieszyć się jesienną nocą. Dobranoc, mały lisku. Śpij słodko.