Halloweenowa przygoda małej dyni

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku Dyniolandii mieszkała Złota Dynia. Była mała, okrąglutka i miała wesołe, błyszczące oczka. Każdego roku, gdy nadchodziło halloween, Złota Dynia czuła się trochę samotna, bo wszystkie inne dynie były już wybrane do latarni, a ona wciąż czekała na swoją przygodę.

Pewnego słonecznego poranka, gdy liście na drzewach mieniły się pomarańczem i czerwienią, Złota Dynia postanowiła wyruszyć w podróż. – Nie będę czekać, aż ktoś mnie wybierze – powiedziała do siebie. – Sama znajdę swoją przygodę! I tak, tocząc się po miękkiej trawie, opuściła swój dyniowy ogródek.

Po drodze spotkała małego, szarego kotka o imieniu Mruczek. Mruczek miał na głowie malutki kapelusz z gwiazdką i wyglądał na zmartwionego. – Gdzie się wybierasz, Złota Dynio? – zapytał. – Szukam halloweenowej przygody – odpowiedziała. – A ty dlaczego jesteś smutny? – Bo zgubiłem swoją magiczną różdżkę – westchnął kotek.

Złota Dynia uśmiechnęła się promiennie. – Nie martw się, Mruczku! Pomożemy ci jej szukać. Razem będzie weselej! – I tak dynia i kotek ruszyli w dalszą drogę. Szukali różdżki pod krzakami, za płotem i na mostku nad strumykiem. Nagle Złota Dynia zauważyła coś błyszczącego wśród liści.

To była magiczna różdżka! Mruczek podskoczył z radości. – Dziękuję ci, Złota Dynio! – zawołał. – W nagrodę mogę spełnić twoje życzenie. Złota Dynia pomyślała chwilę. – Chciałabym, żeby wszystkie dzieci w Dyniolandii miały dziś uśmiech na twarzy – powiedziała cicho. Kotek machnął różdżką, a wokół rozsypały się złote iskierki.

Wkrótce dołączyły do nich inne zwierzęta: wiewiórka z lampionem, sowa w czarodziejskim kapeluszu i jeż w pomarańczowym szaliku. Razem postanowili urządzić halloweenowy pochód. Złota Dynia toczyła się na czele, a za nią szły wszystkie stworzenia, niosąc dyniowe latarenki i śpiewając wesołe piosenki.

Gdy dotarli na rynek miasteczka, zobaczyli dzieci przebrane za duszki, czarownice i nietoperze. Na początku dzieci były trochę nieśmiałe, ale Złota Dynia zawołała: – Hej, chodźcie się z nami bawić! Nie trzeba się bać, halloween to radość i przyjaźń! I tak wszyscy razem tańczyli, śmiali się i częstowali słodkimi jabłkami.

Wieczorem, gdy księżyc zawisł nad Dyniolandią, Złota Dynia poczuła, że to był najlepszy halloween w jej życiu. Nie musiała być latarnią, żeby świecić – jej blask pochodził z serca. Pożegnała się z przyjaciółmi i wróciła do ogródka, gdzie cichutko zasnęła pod rozgwieżdżonym niebem.