Kubuś i zupa gwiazd

— Bajka do czytania —

Mały królik Kubuś uwielbiał wieczory, gdy w kuchni zapalało się ciepłe światło. Dziś mama powiedziała: – Zrobimy razem zupę gwiazd. Kubuś klasnął w łapki, bo uwielbiał pomagać.

Mama wyjęła dużą drewnianą łyżkę i garnek. Kubuś stanął na stołku, żeby dosięgnąć blatu. – Co będziemy wrzucać do zupy? – zapytał. Mama uśmiechnęła się i podała mu marchewkę.

– Najpierw trzeba ją umyć – powiedziała. Kubuś z zapałem tarł marchewkę szczoteczką, aż ta stała się pomarańczowa i błyszcząca. Potem mama pokroiła ją w małe gwiazdki. – Zobacz, jakie piękne – szepnął Kubuś.

Następnie przyszła kolej na ziemniaczki. Kubuś pomógł je obrać, choć kilka kawałków skórki wylądowało na podłodze. Mama się nie gniewała – powiedziała: – Ćwiczenie czyni mistrza.

Gdy wszystkie warzywa trafiły do garnka, Kubuś mieszał zupę wielką łyżką. Kręcił nią powoli, a woda zaczęła bulgotać. – To magia gotowania – zachwyciła się mama. Kubuś poczuł, jak w brzuszku robi mu się ciepło.

Po chwili kuchnię wypełnił pyszny zapach. Kubuś zamknął oczy i powąchał. – Pachnie jak niebo – powiedział. Mama posypała zupę zielonym koperkiem i nalała do dwóch miseczek.

Kubuś wziął łyżeczkę i spróbował. Zupa była słodka, delikatna i rozgrzewająca. – Najlepsza na świecie! – zawołał. Mama pogłaskała go po głowie. – Bo zrobiłeś ją z sercem.

Po kolacji Kubuś pomógł umyć łyżkę i garnek. Potem mama przytuliła go i powiedziała: – Czas na kąpiel i dobranoc. Kubuś ziewnął szeroko, bo był zmęczony, ale szczęśliwy.

W łóżku Kubuś patrzył przez okno na pierwsze gwiazdy. Wyglądały jak kawałki marchewki w jego zupie. Przytulił misia, zamknął oczy i szepnął: – Dobranoc, gwiazdkowa zupo. I zasnął spokojnie.