Odkrywcy podwodnego świata

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka mały Jaś stał nad brzegiem jeziora i patrzył, jak rybacy wracają do domu.

Tata powiedział: 'Jasiu, dzisiaj pokażę ci coś wyjątkowego. To nie jest zwykłe pływanie – to jak latanie pod wodą.' Jaś zacisnął małe pięści z ciekawości.

Razem weszli do wody, która wydawała się chłodna, ale przyjemna. Jaś założył maskę i fajkę, ale tata pokazał mu, że można nurkować bez fajki, gdy umie się wstrzymać oddech. 'Najpierw nabierz powietrza i zanurz się spokojnie' – powiedział tata.

Jaś zrobił głęboki wdech i powoli opuścił głowę pod wodę. Zobaczył niebieskie światło, które tańczyło nad dnem, i małe rybki o srebrzystych grzbietach. Czuł się lekko, jakby unosił się w powietrzu.

Po chwili wynurzył się, uśmiechnięty od ucha do ucha. 'Tato, widziałem muszlę! Leżała na piasku i była cała biała!' Tata skinął głową i powiedział: 'Musisz być cierpliwy i spokojny, żeby dostrzec takie skarby.'

Nurkując kilka razy, Jaś uczył się, że nie trzeba się spieszyć. Gdy się nie spieszył, rybki podpływały bliżej, a woda była spokojniejsza. Nawet mały rak wyszedł zza kamienia i popatrzył na Jasia swoimi oczkami na patykach.

Po wielu nurkowaniach Jaś poczuł, że sen klei mu powieki. Usiadł na brzegu, oparł głowę na kolanach taty i patrzył, jak słońce powoli chowa się za wzgórzem. Wszystko wokół było ciche i spokojne.

Wieczorem, leżąc w łóżku, Jaś zamknął oczy i widział jeszcze podwodny świat – niebieską wodę, tańczące rybki i ciszę. Powiedział do taty: 'Dobranoc, podwodny świecie' i zasnął, uśmiechając się. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy.