Franklin i gwiazdka na dobranoc

— Bajka do czytania —

Mały żółwik Franklin miał swoją ulubioną zabawkę – miękkiego misia o imieniu Gucio. Nosił go wszędzie, nawet do łóżeczka. Pewnego wieczoru Franklin bawił się Gucia w ogrodzie, gdy nagle przyszedł jego przyjaciel, króliczek Tofik.

Tofik spojrzał na misia i zapytał: „Czy mogę go potrzymać przez chwilę?” Franklin zmarszczył nosek i przytulił Gucia mocno. „Nie, to mój miś” – powiedział cicho. Tofik spuścił uszy i odszedł smutny.

Franklin został sam, ale zabawa nie cieszyła go tak jak wcześniej. Patrzył na Gucia, ale myślał o Tofiku. Wtedy usłyszał ciche pukanie – to mała sówka Zuzia przyleciała z gałęzi. „Dlaczego jesteś smutny?” – zapytała.

Franklin westchnął: „Tofik chciał pobawić się Gucia, a ja mu nie dałem. Teraz czuję się dziwnie.” Zuzia mrugnęła dużymi oczami: „Może spróbujesz podzielić się na chwilę? Zobaczysz, jak to miło.”

Franklin pomyślał chwilę, wziął Gucia pod pachę i pobiegł do domku Tofika. Króliczek siedział na schodkach i rysował patykiem po piasku. „Tofiku, chcesz potrzymać Gucia? Możemy się razem bawić” – powiedział Franklin.

Tofik uśmiechnął się szeroko i przytulił misia. Potem obaj usiedli na trawie i wymyślili nową zabawę: Gucio został kapitanem statku, a oni marynarzami. Śmiali się głośno, a gwiazdy na niebie zaczęły migać radośnie.

Kiedy nadszedł czas spania, Franklin wziął Gucia z powrotem i poczuł, że jego serce jest ciepłe i lekkie. Podziękował Tofikowi za wspólną zabawę i obiecał, że jutro znów się podzielą.

Tej nocy Franklin położył się do łóżeczka, a przez okno wpadało światło gwiazd. Gucio spał obok, ale Franklin wiedział, że dzielenie się sprawia, iż radość rośnie. Zamknął oczy, a cisza otuliła go jak miękki kocyk. Dobranoc, Franklinie – szepnęły gwiazdy.