Mały fotograf na tropie przyrody

— Bajka do czytania —

Tomek dostał od dziadka mały, niebieski aparat. „Teraz możesz zostać prawdziwym fotografem przyrody” – powiedział dziadek z uśmiechem. Tomek ucieszył się bardzo, bo uwielbiał zwierzęta i lubił biegać po lesie. Od razu postanowił wyruszyć na wielką wyprawę, żeby zrobić najpiękniejsze zdjęcia.

Najpierw Tomek pobiegł na łąkę. Rosły tam wysokie trawy, a wśród nich tańczyły kolorowe motyle. Chłopiec szedł bardzo powoli, żeby nie spłoszyć owadów. Gdy wreszcie udało mu się zrobić zdjęcie, motyl odleciał, a na ekranie aparatu został tylko zielony liść. „Hm, nie jest łatwo” – pomyślał Tomek.

Potem postanowił wejść na niewielkie wzgórze, skąd roztaczał się widok na cały las. Wspinal się po kamieniach, przechodził nad małymi strumykami, a serce biło mu mocno z wysiłku. Gdy stanął na szczycie, zobaczył sarenkę stojącą nieruchomo. Tomek podniósł aparat, ale sarenka zaraz uciekła. „Muszę być cichszy i szybszy” – pomyślał chłopiec i zbiegł ze wzgórza, by śledzić jej ślady.

W gęstwinie leśnej Tomek spotkał wiewiórkę. Ta wcale nie bała się aparatu. Zatrzymała się na gałęzi i łuskała orzeszka. Tomek ostrożnie wycelował obiektyw. Klik! Zdjęcie wyszło idealnie – rude futerko i puszysty ogon wyglądały jak z obrazka. Chłopiec uśmiechnął się z dumą i schował aparat do plecaka.

Po południu Tomek usłyszał dziwne stukanie. To dzięcioł kuł dziobem w pień starego dębu. Tomek przykucnął za krzakiem i czekał cierpliwie. Dzięcioł pracował zawzięcie, nie zwracając uwagi na małego fotografa. W końcu udało się zrobić zdjęcie, na którym dzięcioł trzymał w dziobie kawałek kory. „To będzie najlepsze zdjęcie dnia” – szepnął Tomek.

Słońce zaczęło chylić się ku zachodowi. Tomek poczuł zmęczenie, ale był szczęśliwy. Usiadł na pniu, wyjął kanapkę i popatrzył na zdjęcia w aparacie. Nagle dostrzegł coś wyjątkowego – na jednym z nich, tym pierwszym z liściem, w tle widać było małego ślimaka. „Czasem najpiękniejsze rzeczy kryją się tam, gdzie ich nie szukamy” – pomyślał.

Wieczorem Tomek wrócił do domu. Pokazał dziadkowi wszystkie zdjęcia, a dziadek pogłaskał go po głowie. „Jesteś prawdziwym odkrywcą” – powiedział. „Twoja wyprawa była jak sport – biegałeś, skakałeś, wspinałeś się, a przy tym ćwiczyłeś cierpliwość”. Tomek ziewnął szeroko, bo był bardzo zmęczony po całym dniu przygód.

Położył się do łóżka i przytulił aparat. Przez otwarte okno wpadało światło księżyca, a w oddali migotały pierwsze gwiazdy. Tomek zamknął oczy i słyszał jeszcze szum lasu w uszach. „Dobranoc, lesie, dobranoc, zwierzątka” – wyszeptał i zasnął spokojnie, marząc o kolejnych fotograficznych wyprawach.