Bajka o flowboardingu dla dzieci

— Bajka do czytania —

Kacper bardzo chciał spróbować flowboardingu, ale bał się wody.

Kacper miał pięć lat i uwielbiał patrzeć na ludzi pływających na deskach po wielkich falach. W telewizji zobaczył flowboarding – deskę sunącą po wodzie jak po lodzie. – Mamo, ja też tak chcę! – wołał. Mama uśmiechnęła się i zapisała go na zajęcia.

W sobotę pojechali na basen ze sztuczną falą. Woda pluskała, a deski leżały na brzegu. Kacper stanął na palcach i zajrzał do basenu. Fala była wysoka i głośna. – Hmm, może jednak nie – szepnął. Serce mu biło szybciej, a nogi zrobiły się miękkie.

Wtedy podszedł pan Wojtek, instruktor. Miał wesołe oczy i czapkę z daszkiem. – Nie martw się, Kacper. Flowboarding to jak taniec z wodą. Najpierw połóż deskę na fali, a potem wstań powoli. – Podał mu rękę. Kacper wziął głęboki oddech.

Deska unosiła się na wodzie. Kacper położył na nią brzuch, a potem spróbował wstać. Łup! Wywrócił się i zachlapał wodą. Było zimno. – Uff, trudne – mruknął. Pan Wojtek pomógł mu wstać. – Spróbuj jeszcze raz, ale pamiętaj – ugięte kolana i wzrok przed siebie.

Kacper znowu stanął na desce. Tym razem fala popchnęła go do przodu. Jechał! Czuł wiatr we włosach i słyszał szum wody. – Udało się! – krzyknął. Uśmiech nie schodził mu z twarzy. Deska sunęła gładko, a on balansował jak na huśtawce.

Po kilku zjazdach Kacper usiadł na brzegu. – Najfajniejszy sport! – powiedział do pana Wojtka. – Bałem się, ale teraz wiem, że warto próbować. Instruktor pokiwał głową. – Odwaga to nie brak strachu, tylko robienie czegoś mimo strachu – odparł cicho.

Wieczorem Kacper leżał w łóżku. Przez okno widać było gwiazdy. Zamknął oczy i wyobraził sobie, że znów jedzie na fali. Woda go kołysała, a deska lekko sunęła. Było cicho i spokojnie. – Dobranoc, falo – szepnął i zasnął z uśmiechem.