Ziarenko przyjaźni

— Bajka do czytania —

Na małej, zielonej farmie Pana Rogatka mieszkało wiele zwierząt. Bardzo przyjaźniły się ze sobą kotek Mruczek i myszka Ania. Pewnego popołudnia bawiąc się w stodole, znaleźli w kącie małe, złociste ziarenko.

Zaciekawieni, co to takiego, pobiegli do mądrej krowy Róży, która pasła się na łące. Krowa Róża uśmiechnęła się łagodnie i powiedziała: „To ziarno pszenicy! Jeśli je posadzicie i będziecie o nie dbać, wyrośnie z niego wiele kłosów, a potem możecie upiec pyszny chleb.”

Mruczek i Ania byli bardzo podekscytowani. Postanowili spróbować. Razem wykopali w ogródku małą grządkę, włożyli ziarenko w ziemię i codziennie podlewali. Mijali dni, a z ziemi nic nie wyrastało. Mruczek był trochę zniecierpliwiony, ale Ania przypomniała mu, że cierpliwość jest ważna.

Po kilku tygodniach pokazała się zielona roślinka. Stawała się coraz wyższa, aż w końcu pojawiły się złote kłosy pełne ziaren. Serduszka przyjaciół biły z radości! Ostrożnie ścięli kłosy, wymłócili ziarna i zanieśli do dawna nieużywanej stodoły, gdzie znaleźli małe żarenka.

Z pomocą starego osiołka Feliksa, który zgodził się obracać żarna, udało im się zmielić pszenicę na mąkę. Potem razem zagnieśli ciasto i upiekli w piecu chleb. Zapach świeżego chleba rozniósł się po całej farmie. Wszystkie zwierzęta przyszły zobaczyć, co się dzieje.

Mruczek i Ania z dumą podzielili się chlebem ze wszystkimi. Każdy dostał po małym kawałku. Był taki smaczny! Owce, kury, kaczki i konie – wszyscy dziękowali przyjaciołom. Przeżyli wspaniałą przygodę i nauczyli się, że ciężka praca i czekanie opłacają się, a dzielenie się z innymi sprawia najwięcej radości.

Gdy zapadł wieczór, na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Zmęczony Mruczek i Ania usiedli na progu stodoły, patrzyli w niebo i wsłuchiwali się w ciszę. Wokół pachniało sianem i świeżym chlebem. „Dobranoc, farmo” – szepnął Mruczek. „Dobranoc, gwiazdy” – dodała Ania otulając się ogonkiem i zasypiając spokojnie.