Bajka o emocjach dla 6-latka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie drzewa sięgały nieba, mieszkał mały miś o imieniu Pysio. Pysio miał przyjaciela – mały, okrągły kamień, który leżał obok jego legowiska. Kamień był wyjątkowy, bo zmieniał kolory. Rano bywał żółty, w południe czerwony, a wieczorem niebieski. Pysio nie wiedział, dlaczego tak się dzieje, ale bardzo lubił na niego patrzeć.

Pewnego dnia Pysio biegał po łące i śmiał się głośno, goniąc motyle. Wtedy spojrzał na swój kamień – był cały złocistożółty, jak małe słońce. „Jaki piękny kolor!” – pomyślał miś. Czuł się lekko i radośnie.

Ale po południu zdarzyło się coś smutnego – ulubiona zabawka Pysia, pluszowa żabka, zgubiła się pod liściem. Pysio usiadł i zaczął płakać. Kamień nagle stał się szary i smutny, jak deszczowa chmura. „Dlaczego kamień się zmienił?” – zastanawiał się miś.

Niedługo potem Pysio się zdenerwował, bo kolega zajączek nie chciał się z nim bawić. Tupnął łapką i zmarszczył nos. Kamień zrobił się czerwony, prawie jak ogień. Pysio poczuł, że w brzuchu mu dudni.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło, Pysio usłyszał dziwny szum. Zza drzewa wyskoczył mały jeż i pisnął. Pysio przestraszył się i skoczył w tył. Kamień zbladł na blady, biały kolor. „To strach” – szepnął do siebie miś.

Mama niedźwiedzica przyszła i przytuliła Pysia. „Widzę, że twój kamień zmienia kolory” – powiedziała łagodnie. „To dlatego, że ty zmieniasz emocje. Każda z nich jest inna i każda jest ważna. Gdy jesteś szczęśliwy, kamień jest żółty; gdy smutny – szary; gdy zły – czerwony; gdy się boisz – biały. A wieczorem, gdy jesteś spokojny, robi się niebieski.” – wyjaśniła mama.

Pysio spojrzał na kamień. Rzeczywiście, teraz gdy siedział przytulony do mamy, kamień delikatnie świecił na niebiesko. „A więc to moje emocje malują kamień!” – zawołał zdziwiony. „Tak, kochanie. Emocje są jak kolory tęczy – można je wszystkie czuć i to jest w porządku.” – odpowiedziała mama.

Tego wieczoru Pysio położył się w swoim legowisku, a kamień spokojnie niebiesko pulsował obok niego. Przez okno wpadały gwiazdy, a mały miś czuł, że wszystkie dzisiejsze uczucia – radość, smutek, złość, strach i spokój – są częścią niego. Zamknął oczy, a kamień cichutko zgasł, jakby mówił: „Śpij dobrze, mały przyjacielu.”