Kolorowe iskierki Zosi

— Bajka do czytania —

Mała Zosia mieszkała w domku z niebieskim dachem i czerwonymi okiennicami. Każdego ranka, gdy otwierała oczy, w jej brzuszku pojawiały się małe, kolorowe iskierki. Nie wiedziała jeszcze, że to jej emocje, które chcą jej coś powiedzieć.

Pewnego dnia, gdy Zosia zobaczyła na śniadanie swoje ulubione naleśniki z truskawkami, w jej brzuszku zatańczyły złote iskierki. Były ciepłe i lekkie jak piórka. Zosia uśmiechnęła się szeroko i zawołała: – Mamusiu, czuję się jakbym miała w środku słońce! Mama przytuliła ją i powiedziała: – To radość, kochanie. Złote iskierki to radość.

Po południu Zosia bawiła się klockami, ale jej wieża ciągle się przewracała. Wtedy w brzuszku pojawiły się czerwone iskierki, które kłuły jak małe igiełki. Zosia tupnęła nogą i krzyknęła: – Nie chcę! To niesprawiedliwe! Czerwone iskierki tańczyły coraz szybciej. Mama podeszła spokojnie i szepnęła: – To złość. Możesz być zła, ale iskierki nie muszą tańczyć tak dziko. Możesz wziąć głęboki oddech.

Wieczorem, gdy przyszła pora kąpieli, Zosia nagle zrobiła się cicha. W brzuszku pojawiły się szare iskierki, które opadały powoli jak płatki śniegu. Zosia poczuła, że chce jej się płakać, choć nie wiedziała dlaczego. – Mamusiu, jestem smutna – wyszeptała. Mama przytuliła ją mocno i powiedziała: – Szare iskierki to smutek. To też ważne uczucie. Pobądźmy z nim razem.

Zosia zamknęła oczy i poczuła, jak szare iskierki stają się coraz lżejsze. Mama zaśpiewała jej cichą kołysankę, a iskierki zmieniły kolor na srebrny – spokojny i delikatny. – Widzisz – powiedziała mama – każda iskierka jest ważna. Złota, czerwona, szara i srebrna. Wszystkie mieszkają w twoim serduszku i uczą cię, kim jesteś.

Tej nocy Zosia leżała w łóżku i patrzyła w sufit. W jej brzuszku tańczyły teraz maleńkie, srebrne iskierki – ciche i spokojne. Pomyślała o złotych iskierkach radości, czerwonych iskierkach złości i szarych iskierkach smutku. Wszystkie były jej przyjaciółmi. Uśmiechnęła się i szepnęła: – Dobranoc, iskierki.

Za oknem świeciły gwiazdy, a księżyc rzucał srebrne światło na poduszkę Zosi. Iskierki w jej brzuszku zgasły powoli, a ona zasnęła spokojnie, wiedząc, że jutro znów się pojawią – kolorowe i pełne życia. Cisza otuliła cały domek, a sen przyszedł cichutko jak iskierka.